Να Θυμάσαι... Ότι Πάντοτε Αγαπιέσαι, Πάντοτε Προστατεύεσαι Και Δεν Είσαι Ποτέ Μόνη...

- «Να θυμάσαι», είπε η φωνή... 
- «Να θυμάσαι ότι πάντοτε αγαπιέσαι, πάντοτε προστατεύεσαι και δεν είσαι ποτέ μόνη... Είσαι επίσης ένα Ον Φωτός, Σοφίας και Αγάπης... Ποτέ δε θα λησμονηθείς. Ποτέ δε θα αγνοηθείς... Δεν είσαι το σώμα σου, δεν είσαι ο εγκέφαλος σου, ούτε καν ο νους σου... Είσαι Πνεύμα... Εκείνο που πρέπει να κάνεις, είναι να αφυπνίσεις την μνήμη σου... να θυμηθείς... Το Πνεύμα δεν έχει όρια, δεν υπόκειται ούτε στους περιορισμούς του φυσικού σώματος, ούτε σ' εκείνους της διάνοιας ή του νου.

Καθώς, οι δονήσεις της πνευματικής ενέργειας επιβραδύνονται, ώστε να μπορούν να βιώνονται περισσότερο, σε πυκνοδομημένα περιβάλλοντα, όπως είναι το δικό σας Τρισδιάστατο Επίπεδο, το αποτέλεσμα είναι να αποκρυσταλλώνεται το Πνεύμα και να μεταμορφώνεται σε όλο και πιο πυκνά σώματα... Το πυκνότερο όλων είναι η φυσική (σωματική) κατάσταση. Οι δονήσεις του είναι οι πιο χαμηλές... 

Ο χρόνος φαίνεται ταχύτερος σ' αυτή την κατάσταση, γιατί η σχέση του ως προς τον ρυθμό των δονήσεων, είναι αντίστροφη... Όσο οι δονήσεις επιταχύνονται, τόσο ο χρόνος επιβραδύνεται... Με αυτή την έννοια, μπορεί να υπάρχει δυσκολία, στην επιλογή του σωστού σώματος, του σωστού χρόνου επανόδου στην σωματική κατάσταση. 

Εξαιτίας της ανομοιογένειας του χρόνου, μπορεί να χαθεί η ευκαιρία... Υπάρχουν Πολλά Επίπεδα Συνειδητότητας, πολλές καταστάσεις κραδασμών... Δεν έχει σημασία, να γνωρίζει κανείς όλα αυτά τα επίπεδα.

~ Το Πρώτο από τα Επτά Επίπεδα, είναι το πιο σημαντικό για σας... Έχει σημασία, να βιώνει κανείς το Πρώτο Επίπεδο, παρά να κάνει αφηρημένες σκέψεις και θεωρήσεις, για τα ανώτερα επίπεδα... 

Τελικά, θα πρέπει βέβαια να τα βιώσετε όλα... Το καθήκον σας είναι, να διδάσκετε την εμπειρία. Να μετασχηματίζετε την πίστη σε εμπειρία, ώστε η μάθηση να είναι πλήρης, επειδή η εμπειρία υπερβαίνει την πίστη. 

Μάθετε τους ανθρώπους να βιώνουν... Διώξτε τον φόβο... Διδάξτε τους, να αγαπούν και να αλληλοβοηθιούνται... Αυτό αφορά στην Ελεύθερη Βούληση των άλλων. Αλλά το μόνο που πρέπει να κάνετε, είναι να πλησιάζετε τους άλλους με αγάπη, με συμπόνια και να τους βοηθάτε.

~ Οι άνθρωποι πιστεύουν, πως είναι τα μόνα πλάσματα που υπάρχουν... Αυτό δεν είναι αλήθεια. Υπάρχουν πολλοί κόσμοι και πολλές διαστάσεις... Υπάρχουν πολύ περισσότερες ψυχές, απ' ότι φυσικοί φορείς... Η ψυχή μπορεί επίσης να διαχωριστεί αν το επιθυμεί, και να βιώνει περισσότερες από μία εμπειρίες ταυτόχρονα. Αυτό είναι εφικτό, αλλά απαιτεί ένα επίπεδο ανάπτυξης, στο οποίο οι περισσότεροι δεν έχουν φτάσει... Στο τέλος θα διαπιστώσουν, ότι υπάρχει μία και μόνο ψυχή... Και ότι όλες οι εμπειρίες, μοιράζονται ταυτόχρονα... Αυτό όμως δεν είναι κάτι, που αφορά στο παρόν.

~ Όταν κοιτάζετε τα μάτια κάποιου άλλου, οποιουδήποτε ανθρώπου... και βλέπετε, την δική σας ψυχή να σας κοιτάζει, τότε θα ξέρετε πως έχετε φτάσει σε ένα άλλο Επίπεδο Συνειδητότητας... Με αυτή την έννοια δεν υπάρχει μετενσάρκωση, γιατί όλες οι ζωές και όλες οι εμπειρίες είναι ταυτόχρονες... Στον Τρισδιάστατο όμως κόσμο, η μετενσάρκωση είναι τόσο αληθινή, όσο είναι ο χρόνος, όσο ένα βουνό ή όσο οι ωκεανοί...

Είναι μια ενέργεια, όπως και άλλες ενέργειες και η πραγματικότητα της, εξαρτάται από την ενέργεια του δέκτη. Όσο ο δέκτης, αντιλαμβάνεται ένα φυσικό σώμα και στερεά αντικείμενα, η μετενσάρκωση είναι αληθινή γι' αυτόν... 

Η Ενέργεια είναι Φως, Αγάπη και Γνώση... Σοφία, είναι η εφαρμογή αυτής της Γνώσης με Αγάπη... 

Υπάρχει μεγάλη έλλειψη σοφίας στο επίπεδό σας, αυτή την περίοδο».

Η Ελίζαμπεθ έπαψε να μιλά... Όπως η Κάθριν, έτσι κι αυτή, μπορούσε να θυμάται τις λεπτομέρειες των ενσαρκώσεών της, αλλά τίποτε από τα μηνύματα που παρέδιδε, από την κατάσταση που υπάρχει, ανάμεσα στις ζωές... Και οι δύο τους βρίσκονταν, σε ένα πολύ βαθύτερο επίπεδο ύπνωσης, όταν μετέδιδαν αυτά τα μηνύματα. Ελάχιστοι ασθενείς φθάνουν σε ένα τέτοιο επίπεδο, στο οποίο λειτουργεί η αμνησία. Τα μηνύματα της Ελίζαμπεθ -όπως και της Κάθριν- μπορούν να συνεισφέρουν, στην θεραπεία αυτής της «έλλειψης σοφίας», που υπάρχει στην διάσταση μας.

Υπήρχε όμως περισσότερη γνώση να πάρουμε, πριν τελειώσει η θεραπεία της Ελίζαμπεθ.

Η επαφή μου με την σοφία των Δασκάλων είχε περιοριστεί, από τότε που θεραπεύτηκε η Κάθριν και οι συνεδρίες μας σταμάτησαν... Κατά καιρούς, όμως, μέσα από ένα απίστευτα ζωντανό και διαυγές όνειρο, παίρνω περισσότερες πληροφορίες, που μοιάζουν με την διδασκαλία που παρατίθεται στο τέλος περίπου του βιβλίου: Πολλές ζωές - πολλοί δάσκαλοι. 

Και μερικές φορές, τα μηνύματα έρχονται όταν βρίσκομαι σε μια βαθιά διαλογιστική κατάσταση, που μοιάζει με όνειρο. 

Για παράδειγμα, μου αναπτύχθηκε ένα σύστημα ψυχοθεραπείας για τον 21ο αιώνα - ένα σύστημα ψυχοπνευματικής φύσεως - το οποίο θα μπορούσε να υποσκελίσει, τις σκουριασμένες τεχνικές του παρελθόντος.

Από το Βιβλίο: (''Μόνο η Αγάπη είναι Αληθινή'' - Του Dr. Μπράϊαν Βάϊς)

Υλοποιείς Και Βιώνεις Τις Ιδέες Σου Για Την Ζωή... (Εξαιρετικό!)

Κάποτε στον 12Θεο, οι θνητοί έδιναν στους Θεούς τους ιδιότητες, από τις αδυναμίες του Εγώ τους.

Η ζήλια, η ισχυρογνωμοσύνη και το πείσμα, σε συνδυασμό με την φιληδονία, έκανε θραύση στον Όλυμπο. 

Στην Παλαιά Διαθήκη, ο Θεός πάλι Λόγω Άγνοιας, γίνεται Τιμωρός και Άδικος...

Σήμερα ο Θεός, είναι ένας Θεός ρατσιστής, αντικυβερνητικός και μάχεται, μ' έναν Θεό ακτιβιστή, φιλελεύθερο και φιλοειρηνιστή...

Υλοποιείς Και Βιώνεις Τις Ιδέες Σου Για Την Ζωή...

Σε δημιούργησε ο Θεός... ζηλιάρη, πεσιμιστή, ιδιοτελή, gay, srtraight ή bi;;;

 
Είναι δυνατόν, από χώμα να φύσηξε μέσα σου ένας Θεός, βίτσια, ενοχές, ντροπές, φοβίες και πάθη;;; Το πιστεύεις αλήθεια αυτό;;; 

...Ότι μπορεί να σε έφερε στην ζωή, κληρονομώντας σου εμμονές και δυστυχίες;;;

 
Είναι δυνατόν, να'ναι η Εικόνα Του, μια μηχανή του σεξ, οργίων, σαδομαζοχισμού, λαιμαργίας, βουλιμίας, ανορεξίας, κατάθλιψης, τρέλας, σχιζοφρένειας και να προσπαθείς εσύ, όλα αυτά με το μικρό σου ανάστημα, να θέλεις να τα διορθώσεις, αφού πρώτα σε μπόλιασε μ' αυτά ο Δημιουργός σου;;;

Πως συζητάς απ' την μία, πως είναι Θεού θέλημα κάθε εμπόδιο, αρρώστια και δεινά που σε βρίσκουν, κι από την άλλη κάνεις τα αδύνατα, για να τα θεραπεύσεις και να τα εξαλείψεις;;;

Πως πας κόντρα, στο θέλημα Του;;;

Πως είναι δυνατόν, να ικανοποιούνται οι ανάγκες σου και να ζεις τον Παράδεισο, κι όταν δεν ικανοποιούνται την ίδια στιγμή, να ζεις την Κόλαση;;;

Το κριτήριο για την ευτυχία σου και την ύπαρξή σου είναι... κατά πόσο το Εγώ σου είναι ικανοποιημένο. 

Δεν Υπάρχει Άλλη Παράμετρος Αυτογνωσίας και Συνειδητότητας Για Σένα... Είσαι Καλά, Όταν Όλα Όσα Επιθυμείς Είναι Δικά Σου Και Δίπλα Σου... 

ΔΕΝ ΣΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΑΥΤΟ;;; 

ΒΙΩΝΕΙΣ ΜΙΑ ΖΩΗ, ΠΟΥ ΑΝ ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΑ, ΘΑ ΖΟΥΣΕΣ ΒΑΣΙΛΙΚΑ... 

Η Πλάκα Όμως Είναι, Πως η Δική Σου Πληρότητα Θα Έρχεται Σε Σύγκρουση Πάντα, Με Την Πληρότητα Των Αδελφών Σου.

Και το δικό σου καλό, θα'ναι η Άβυσσος για κάποιον άλλο... και τούμπαλιν. 

Σε αφήνει αδιάφορο κι αυτό;;;

Θα είχαμε ξεμπερδέψει απλά, απλούστατα... αν όλοι βιώναμε, τις κρετινίστικες πεποιθήσεις μας, χωρίς εμπόδια και φραγμούς. 

ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟ ΑΥΤΟ, ΠΩΣ ΤΟ ΒΡΙΣΚΕΙΣ;;;
ΤΥΧΑΙΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;;; 

ΜΗΠΩΣ, ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΑ ΑΠ'ΤΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΕΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΜΑΣ, ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ, Η ΖΩΗ, Ο ΘΕΟΣ... ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΜΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ;;;

Όταν βρεθείς στο οποιοδήποτε περιβάλλον, είτε εκκλησία είναι αυτό, είτε τα μπουζούκια, το Μαρόκο ή η Βραζιλία, η Βιέννη, ένα ανάκτορο ή μια τρώγλη... οφείλεις να εγκλιματιστείς, με τις συνθήκες που θα βρεις, αλλιώς θα'χεις προβλήματα ή θα υποφέρεις ή θα σε πετάξουν απ' έξω με τις κλωτσιές... 

Στο Σύμπαν Που Βρέθηκες, Οφείλεις Να Μάθεις Να Εγκλιματίζεσαι Στους Νόμους Του. 

Να Βιώνεις, Τι Έχει να Σου Προσφέρει Αληθινά... Κι Όχι, Τι Νομίζεις Εσύ... Ή Τι Πιστεύεις. 

(Δοκίμασε να πας στην Αραβία, με σούπερ μίνι και να κολυμπάς με μονοκίνι...)

Είναι δυνατόν;;;

 
Γιατί νομίζεις, ότι στη ζωή που σου χαρίστηκε, θα πρέπει να ζεις με τους δικούς σου κανόνες, κι αφού μάλιστα εξαιτίας σου, γίνονται τα πάντα μπάχαλο;;;

Είμαστε Ένας Θεός Φυλακισμένος...

Είσαι μια Υγεία σε Φυλακή. 
Είσαι μια Πληρότητα, Ευτυχία κι Ελευθερία, σε Φυλακή. 
Είσαι Αγάπη σε Φυλακή. 
Είσαι Όλες οι Άπειρες Εκδοχές των Απόψεων Σου, για τον Θεό.

Στο Χέρι Σου Είναι Να Αποφασίσεις, Αν Θέλεις Να Ζεις Τις Απόψεις Σου... Ή Την Αλήθεια Που Υφίσταται Για Σένα...

Η Ζωή, Ο Θεός, Εσύ... Δεν Είστε Περιγραφικές Υποθέσεις Και Θεωρίες, Που Αιωρούνται Στον Αέρα...

Η Ζωή Είναι Απτή Απόδειξη της Ενότητας των Πάντων... Κι Εσύ, ο Άνθρωπος... Είσαι Η Πεμπτουσία της Ύπαρξής Της. 

ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ... ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ.

ΕΙΣΑΙ Η ΥΓΕΙΑ...

ΕΙΣΑΙ Η ΑΦΘΟΝΙΑ...

ΕΙΣΑΙ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ...

Τα Εμπόδια, Που Σε Σταματούν Να Το Ζεις Αυτό... Είναι Η Δική Σου Κόντρα... Με Το Να Είσαι Η Θεϊκή Εκδήλωση. 

Μέσα σ' ένα βλεφάρισμα, θα υλοποιούσες ότι επιθυμούσες, αρκεί να ήταν κατορθωτό... να έχεις μόνον αυτό στο νου σου... 

Δεν Μπορείς Να Είσαι, Μαύρο - Άσπρο... Πνεύμα -Ύλη... Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός. 

Για να Υλοποιηθεί μια Ιδέα, το Μόνο που Χρειάζεσαι Είναι να την "Βλέπεις"... Αν Βλέπεις την Ιδέα σου, αλλά Ταυτόχρονα και την Ματαίωση της... το Σύμπαν ΑΔΡΑΝΕΙ.

Κι Εσύ Εξακολουθείς Να Κοπιάζεις...

Όταν ασθμαίνεις, αγωνιάς, φλέγεσαι και υποφέρεις για κάτι... το Σύμπαν εκλαμβάνει, πως ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ... ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΔΟΝΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ... ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΙ...

Όσο Αμφιβάλλεις ή Φοβάσαι Για την Επιτυχία Σου... ΑΥΤΟ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΤΑΙ.

Ο ΦΟΒΟΣ ΣΟΥ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΘΕΙΚΟΤΗΤΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΖΩΗ, Ή ΕΝΑ ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ...

Το Αμάρτημα Είναι Ακριβώς Αυτό: Η ΔΥΣΠΙΣΤΙΑ ΣΟΥ, ΣΤΟ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ...

Μια καθημερινή άσκηση, για να έρθεις γρηγορότερα στους στόχους σου, είναι να μην επικεντρώνεσαι, με μανία πάνω στο στόχο... Είτε πρόκειται για την εργασία σου, την σχέση σου ή την υγεία σου... 

Διακήρυξε με πλήρη πεποίθηση, την Αλήθεια που επιδιώκεις, κι ύστερα απασχόλησε το Εγώ σου, με οτιδήποτε άλλο...

Μην αφήνεις το Εγώ, να καραδοκεί την λύση απ'το πρόβλημα... Το Εγώ υπάρχει σαν μαστροχαλαστής... Σαμποτάρει Κάθε Σου Κίνηση... Είναι ο υπ' αριθμόν Ένα (1) τρομοκράτης της ζωής σου! 

Αλλά όταν το μάθεις αυτό, δεν μπορεί πλέον να σε βλάψει. 

ΕΣΥ! Θα Είσαι Ο Ρυθμιστής Των Πάντων.

Το Εγώ σε βοηθάει να ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΟΥ... Γι' αυτό, να Μην το Πιστεύεις Αλλά να το Σέβεσαι. 

Να Μην Αγαπάς τα λάθη σου και τους φόβους σου, αλλά να τα Εκτιμάς, γιατί σου δείχνουν που πατάς... Κι όταν γνωρίζεις που πατάς... ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΕΙΣ ΣΩΣΤΑ, ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΒΗΜΑΤΑ ΣΟΥ.

ΜΠΑΙΝΟΝΤΑΣ ΜΕ ΠΥΓΜΗ ΕΞ' ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΔΗΛΑΔΗ ΜΕΣΑ ΣΟΥ... ΦΕΡΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΛΗ, ΚΑΘΕ ΣΟΥ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΗ.

ΜΕΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΥΛΗ, ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΟΥ ΘΑ' ΝΑΙ ΒΡΑΧΥΧΡΟΝΕΣ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΕΣ.

Όταν έχεις να αντιμετωπίσεις ένα σπυράκι στο μάγουλο, κι έναν καρκίνο... Για την Συνείδηση Σου και τα Δύο Είναι Ψέμα...

Το σπυράκι εξαφανίζεται γρηγορότερα, όχι γιατί είναι λιγότερο σοβαρό... ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ... Η ΣΚΕΨΗ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ, ΣΑΝ ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ.

ΤΟ ΣΠΥΡΙ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ, ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΔΕΝ ΣΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΚΑΡΦΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΟΒΑΣΑΙ. 

ΤΟ ΕΓΩ ΣΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΑΛΛΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ, ΚΙ ΟΤΑΝ ΞΑΝΑΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟ.

ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ, ΤΟ ΕΓΩ ΣΟΥ ΚΑΡΚΙΝΙΑΖΕΤΑΙ... ΤΟΝ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ, ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ... ΤΟΝ ΥΛΟΠΟΙΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟ ΕΡΑΣΤΗ... ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΤΙ, ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ Η ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ ΣΟΥ... ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΣΟΥ... ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ, ΔΕΝ ΘΑ ΤΡΕΦΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΣΟΥ.

Η Ευγνωμοσύνη Για την Ζωή Σου, Είναι το Μεγαλύτερο Αντίδοτο Στον Φόβο Σου.

Διακήρυξε: ''Η ΧΑΡΑ ΚΑΙ Η ΥΓΕΙΑ ΕΚΔΗΛΩΝΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ.''

Κι ύστερα άφησε τον Θεό... την Συνείδηση Σου... να κάνει τα υπόλοιπα... 

Όταν μπαίνεις στην μέση, είναι σα να θέλεις να κάνεις τον διαιτητή, κι έτσι δηλώνεις ότι αμφιβάλλεις και κάνεις χαλάστρα των Θεϊκών Σχεδίων σου...

Για να φανεί ένα αεροπλάνο στον ουρανό, πρέπει να μην είναι φορτωμένος από μαύρα σύννεφα...

Για να δεις ένα θεάρεστο αποτέλεσμα στην ζωή σου, πρέπει οι σκέψεις σου να είναι όλες απούσες...

Maria-Teresa Petridis

(Σε Ευχαριστώ Αγαπημένη ♥️ Γι Αυτόν Τον Θησαυρό Αλήθειας 😊)

Ο Κόσμος Που Αντιλαμβανόμαστε Είναι Μια Ψευδαίσθηση.

Η ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ

Σύμφωνα λοιπόν, με τον Δον Χουάν:
Η αλλαγή της ιδέας μας για τον κόσμο, είναι το κεντρικό σημείο της μαγείας και το σταμάτημα του εσωτερικού διαλόγου μας, είναι ο μό-νος τρόπος για να το πετύχουμε.

Με τον εσωτερικό διάλογο εδώ, εννοείται το φλύαρο μυαλό μας που ποτέ δε σταματά, ακόμα και όταν είμαστε σιωπηλοί, και μεταπηδά συνεχώς από την μια σκέψη στην άλλη. 

Όταν σταματήσει όμως αυτός, ο εσωτερικός διάλογος τότε: Ο κόσμος καταρρέει και λάμπουν σπάνιες πλευρές του εαυτού μας, που ήταν σα να τις πλάκωναν προηγουμένως τα λόγια μας.

Απλά ο γνωστός, καθημερινός κόσμος μας, πρέπει να ταιριάζει, στην περιγραφή που έχουμε γι’ αυτόν. Με άλλα λόγια η περιγραφή αντανακλά, τελικά τον εαυτό της. 

Εμείς όμως: Είμαστε Φωτεινά Όντα. Είμαστε Δέκτες Αντιλήψεων. Είμαστε μια Συνείδηση... Δεν είμαστε αντικείμενα, δεν έχουμε τίποτα το στερεό... Είμαστε Απεριόριστοι. 

Ο κόσμος των αντικειμένων και των στερεών, είναι ο τρόπος που συμβαίνει το συμβατικό πέρασμά μας, απ' αυτή την Γη... Είναι μόνο μια περιγραφή, για να μας βοηθάει... 

Το ξεχνάμε όμως αυτό, και παγιδευόμαστε σ' έναν φαύλο κύκλο, από τον οποίο σπάνια ξεφεύγουμε στην ζωή μας. 

Είμαστε Δέκτες Συναισθημάτων... 

Ο Κόσμος Που Αντιλαμβανόμαστε Είναι Μια Ψευδαίσθηση... 

...Δημιουργήθηκε, από μια περιγραφή που μας ειπώθηκε, από την στιγμή της γέννησής μας. 

Εμείς, τα φωτεινά όντα, γεννηθήκαμε με δυο δακτυλίδια δύναμης, αλλά χρησιμοποιούμε μόνο το ένα, για να δημιουργήσουμε τον κόσμο... Αυτό είναι η λογική κι έχει για συντροφιά της την ομιλία. Συνωμοτούν και οι δυο τους και διατηρούν τον κόσμο. 

Έτσι ο κόσμος είναι στην ουσία, αυτός ο κόσμος που θέλει να δεχθεί η λογική μας, δημιουργημένος από μια περιγραφή και τους δογματικούς και απαράβατους κανόνες της, που η λογική μαθαίνει να δέχεται και να υπερασπίζεται.

Το μυστικό των φωτεινών όντων είναι, ότι διαθέτουν κι ένα άλλο δακτυλίδι δύναμης, που ποτέ δε χρησιμοποιούν... την θέληση. 

Το τέχνασμα του μάγου, είναι το ίδιο με του μέσου ανθρώπου... Έχουν και οι δυο μια περιγραφή. Ο μέσος άνθρωπος, την στηρίζει στην λογική, ο μάγος στην θέληση. Και οι δυο έχουν τους κανόνες τους και οι κανόνες είναι αντιληπτοί, αλλά το πλεονέκτημα του μάγου είναι, ότι η θέληση είναι πολύ πιο εκτενέστερη από την λογική.

"Οι μάγοι λένε, ότι βρισκόμαστε σε μια φούσκα, που μπαίνουμε μέσα της, την στιγμή που γεννιόμαστε... Στην αρχή αυτή είναι ανοιχτή, αργότερα όμως κλείνει και μας περιβάλει... Αυτή η φούσκα είναι η αντίληψή μας. Μέσα της ζούμε όλη μας την ζωή και ό,τι βλέπουμε στα τοιχώματά της, είναι η ίδια η αντανάκλασή μας... 

Αυτό που αντανακλάται, είναι η κοσμοθεώρησή μας. Αυτή η θεώρηση είναι πρώτα - πρώτα μια περιγραφή, που μας δίνεται από την στιγμή που γεννιόμαστε, μέχρι που όλη η προσοχή μας, ν' απορροφηθεί απ' αυτήν...Τότε η περιγραφή, γίνεται κοσμοθεώρηση.

Εδώ βέβαια, θυμόμαστε τον Δεσμώτη του Σπηλαίου του Πλάτωνα, που το μόνο που μπορεί να δει στα τοιχώματα της σπηλιάς, είναι οι δικές του σκιές που δημιουργεί, η φωτιά πίσω από την πλάτη του. 

Το καθήκον τώρα του δασκάλου, είναι να "αναδιατάξει την κοσμοθεώρηση του μαθητή και να την αναγκάσει, να περιοριστεί στο δεξί μόνο μέρος της φούσκας... Από την μία, δείχνοντάς του τον δρόμο του πολεμιστή, τον σπρώχνει στην λογική, στη νηφαλιότητα, την δύναμη του σώματος και του χαρακτήρα. Από την άλλη δείχνοντάς του απίστευτες, μα πραγματικές καταστάσεις, τον σπρώχνει να καταλάβει ότι η λογική του, αν και είναι ένα θαυμάσιο πράγμα, καλύπτει μια μικρή μόνον έκταση. 

Μόλις ο πολεμιστής, βρεθεί αντιμέτωπος με την ανικανότητά του, να κρίνει λογικά τα πάντα, θα προσπαθήσει να υπερασπίσει την λογική του, και για τον σκοπό αυτό θα συσπειρώσει, το κάθε τι γύρω της. 

Ο δάσκαλος τον βοηθάει σε αυτό, χτυπώντας ανελέητα όλη την κοσμοθεώρησή του, μέχρι αυτή να βρεθεί ,στο ένα μισό της φούσκας... Το άλλο μισό, που έχει ξεκαθαριστεί, ονομάζεται από τους μάγους θέληση. 

Το καθήκον τότε του ευεργέτη, είναι ν' ανοίξει την φούσκα απ' έξω, στο ξεκαθαρισμένο μέρος. Μόλις σπάσει το περίβλημα ο πολεμιστής, δεν είναι πια ο ίδιος... 

Η μισή φούσκα είναι το έσχατο κέντρο της λογικής. Η άλλη μισή, είναι το έσχατο κέντρο της θέλησης... Σε αυτή την διάταξη, πρέπει να φθάσουμε. 

Κάθε άλλη τακτοποίηση είναι ανόητη, γιατί αντιβαίνει στη φύση μας... Μας στερεί, την μαγική μας κληρονομιά και μας μετατρέπει σε ένα τίποτα.

Ο πραγματικός όμως, σκοπός του ανθρώπου δεν είναι η μαγεία, γιατί και αυτή αποτελεί έναν, έστω και εκτενέστερο περιορισμό... αλλά το πως να φτάσει στην "Ολότητα Του Εαυτού Του"...

Και θα φτάσει μόνον, ''όταν κατανοήσει βαθιά, ότι ο κόσμος είναι μια θεώρηση, άσχετα αν αυτή είναι η θεώρηση, ενός συνηθισμένου ανθρώπου ή ενός μάγου"... 

...Πρέπει Να Προχωρήσει Πέρα Και Από Τις Δυο... Πέρα Από Κάθε Περιγραφή...

(Από το βιβλίο: Η διδασκαλία του Δον Χουάν // Κάρλος Καστανέντα)

Μεταμόρφωση... (Υπέροχο)

Πέρασα μια ολόκληρη ζωή, αναζητώντας ασφάλεια και εφήμερη ικανοποίηση έξω απ’ τον εαυτό μου - σε ανθρώπους και υλικά αγαθά - ταλαντευόμενος μεταξύ φόβου κι ελπίδας - τις ρίζες της εξάρτησης... 

Ζούσα, όπως όλοι οι άνθρωποι που εξαρτώνται... την φριχτή ζωή ενός σκλάβου, χωρίς την παραμικρή επιθυμία να ξεφύγει από την φυλακή του... Προσκολλημένος αθεράπευτα, στις χαμηλότερες περιοχές της ύπαρξης... Γητεμένος Από Τον Κόσμο Των Μορφών... 

Ίσως τώρα, που όλα έξω από μένα δείχνουν να καταρρέουν, ίσως τώρα που η ελπίδα σβήνει, να καταφέρω να ξεπεράσω τον φόβο μου και να αδράξω την τελευταία ευκαιρία, να ξεκολλήσω από το αιτιατό και να αναζητήσω αληθινά, το αίτιο... 

Να αποστασιοποιηθώ από τις μορφές και να ανακαλύψω το Άμορφο, που μορφοποιεί και συντονίζει όλες τις μορφές... 

...Αυτό που έχασα μεθυσμένος και πλανημένος, από την ομορφιά και το παιχνίδισμα της προσωρινότητας του κόσμου των μορφών... 

Ίσως Τώρα Να Συνειδητοποιήσω, Ότι Αυτό Που Είμαι... Είναι Αυτό Που Ξέχασα... Ότι Αυτό Που Είμαι... Δεν Είναι Αυτό Που Συνήθως Νομίζω Ότι Είμαι... 

Ίσως να πιστέψω, ότι το να θυμηθώ αυτό που είμαι δεν είναι πολυτέλεια... Ίσως να πεισθώ απόλυτα, ότι το να θυμηθώ αυτό που είμαι, θα κάνει τις μέρες μου πάνω στην Γη ευλογημένες και θα με «σώσει» από αυτόν τον εαυτό, που νομίζω ότι είμαι και με ταλαιπωρεί... 

Τελικά, Αυτό Που Είσαι Είναι Το Ζητούμενο... Και Όχι Αυτό Που Κάνεις. 

Και το προσεγγίζεις, όταν καταφέρνεις να αφήσεις χώρο ανάμεσα σε αυτά που κάνεις, ανάμεσα στις καθημερινές σου δραστηριότητες. 

Αυτό Που Είσαι... Είναι Το Κλειδί Για Να Είσαι Καλά, Με Όλα Αυτά Που Κάνεις...

Αν απλά κάνεις, χωρίς να έχεις πρόσβαση στον Αληθινό σου Εαυτό, τότε έχεις χάσει τον δρόμο... Και η Ανθρωπότητα δυστυχώς, έχει χάσει τον δρόμο... Γι αυτό και ζει όλα αυτά τα δράματα, την κρίση, την φτώχεια, την δυστυχία. 

Η Ανθρωπότητα Ζει, Χωρίς Να Έχει Πρόσβαση Στην Αληθινή Ουσία Των Πάντων. 

Την φύση μας, που «κρύπτεσθαι φιλεί» κατά τον Ηράκλειτο... την ουσία, η οποία είναι όμοια στο κάθε τι και είναι πάντα η ίδια, κατά τον Πυθαγόρα... 

...Αυτή η ουσία είναι η λύση, η ειρήνευση, η σοφία, η δικαιοσύνη, η ευτυχία, η αγάπη, η συμπόνια... 

...Είναι Το Κλειδί Για Την Μεταμόρφωση Της Ζωής Μας...

nekthl.blogspot.gr

Μέσα Σας Θα Βρείτε Τις Λύσεις Στα Προβλήματά Σας... (Wayne Dyer)

Το Απόφθεγμα Της Ημέρας...

"Κάθε φορά που εμφανίζεται ο φόβος αναρωτήσου: Σε ποιο ψέμα έχω πιστέψει;" (Byron Katie)

Wayne Dyer: Μέσα σας θα βρείτε τις λύσεις στα προβλήματά σας...

Όταν αλλάζεις, τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα, τα πράγματα αλλάζουν... Ο Αϊνστάιν κάποτε είχε πει, ότι πρέπει να αποφασίσουμε, αν ζούμε σε ένα φιλικό ή ένα εχθρικό Σύμπαν. 

Ζούμε Σε Ένα Σύμπαν, Όπου Κυριαρχεί Η Εχθρότητα, Ο Θυμός Και Το Μίσος;

Γιατί Αν Κάποιος Βλέπει Έτσι Τον Κόσμο, Θα Δημιουργεί Και Την Ανάλογη Πραγματικότητα Για Τον Εαυτό Του...

Το ότι τα πράγματα αλλάζουν, όταν αλλάζεις τον τρόπο που τα βλέπεις, είναι μια μεγάλη επιστημονική αλήθεια... δεν είναι απλά ένα λογοπαίγνιο.

Θέλω να φανταστείτε την εξής σκηνή: Είναι βράδυ, είστε στο σπίτι σας και κρατάτε τα κλειδιά του αυτοκινήτου στα χέρια σας. Ξαφνικά, πέφτει ο γενικός και σβήνουν όλα τα φώτα του σπιτιού σας. Κάπου σκοντάφτετε και τα κλειδιά φεύγουν απ' τα χέρια σας και πέφτουν στο πάτωμα. Μέσα στα σκοτάδια λοιπόν, αρχίζετε να ψάχνετε τα κλειδιά σας.

Το επόμενο πράγμα που κάνετε, είναι να κοιτάξετε έξω από το σπίτι σας... Και τι βλέπετε; Ότι τα φώτα έξω στο δρόμο είναι αναμμένα. Σας έρχεται λοιπόν η φαεινή ιδέα: "Γιατί να κάθομαι να ψάχνω τα κλειδιά μέσα στα σκοτάδια, ενώ μπορώ να πάω να τα ψάξω έξω στο φως;" Και βγαίνετε απ' το σπίτι σας και πάτε να ψάξετε τα κλειδιά σας στο δρόμο. Σας βλέπει ο γείτονάς σας, έρχεται κοντά σας και σας ρωτάει τι χάσατε. Κι εσείς του απαντάτε, ότι χάσατε τα κλειδιά σας. Σας ρωτάει πού τα χάσατε και του απαντάτε "μέσα στο σπίτι". Και γεμάτος απορία σας λέει: "Μα, δεν έχει νόημα να ψάχνετε τα κλειδιά σας εδώ, ενώ τα χάσατε μέσα στο σπίτι σας". Και του απαντάτε: "Πώς δεν έχει νόημα; Θα είχε περισσότερο νόημα, αν τα έψαχνα μέσα στα σκοτάδια, ενώ μπορώ να τα ψάξω εδώ που έχει τόσο φως;"

Μπορεί να σας φαίνεται αστείο, αλλά αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργούμε... 

Όταν έχουμε ένα πρόβλημα, που έχει τα αίτιά του μέσα μας, εμείς ψάχνουμε να βρούμε την λύση έξω από εμάς. 

Ένα άλλο παράδειγμα θα ήταν σαν να λέμε, ότι πάμε στον γιατρό και του αναφέρουμε τα συμπτώματά μας, κι εκείνος μας συνταγογραφεί φάρμακα, αλλά δίνει τις συνταγές σε άλλους - στην πεθερά μας, στον γείτονά μας, στην κόρη μας, στον πατέρα μας, κ.ο.κ.

Όταν λοιπόν εσείς έχετε ένα πρόβλημα, είναι παράλογο να περιμένετε ότι πρέπει να αλλάξει κάποιος άλλος, ή κάτι άλλο έξω από εσάς, για να κάνετε την ζωή σας λειτουργική... Όλα είναι μέσα σας...

*Απόσπασμα από Μαγνητοσκοπημένη Ομιλία του Wayne Dyer/Μετάφραση: Ν. Μπάτρας

aytepignosi.com

Η Ευλογία Της Μητρότητας Από Έναν Θεόσταλτο Άγγελο...

Όταν ήλθες σε αυτόν τον κόσμο και σε πρωτοαντίκρυσα... είδα ένα ξανθό Άγγελο, που κατέβηκε στην Γη, να με κοιτάζει όλο απορία, μέσα από κείνα τα θολά, μισόκλειστα ματάκια του... Χαμογέλασα γλυκά και έκανα τις συστάσεις... ήταν η πρώτη σου γνωριμία-επαφή, σε αυτόν τον υλικό, γήινο κόσμο με ένα άλλο "γήινο" πλάσμα... ονόματι "μαμά".

Τότε... δεν είχα την "εμπειρία" να αναγνωρίσω αμέσως αυτό το Φως, που εξέπεμπες τριγύρω σου... ήμουν ακόμα σε βαθιά ύπνωση συνείδησης.

Τώρα πια όμως σε θαυμάζω τόσο... και σε καμαρώνω ουσιαστικά κι απεριόριστα... όχι σαν μαμά προς γιο... μα σαν μαθήτρια προς δάσκαλο... νιώθω τόσο ευλογημένη και τυχερή, που σε έστειλε στην ζωή μου ο Θεός...💖

Πόση ευλογία να χωρέσει μέσα σε αυτή την θνητή ζωή μου; 

Τόση θεόπνευστη Αγάπη & Σοφία... πως να χωρέσει μέσα σε μια τόση δα "μικρή" καρδούλα... αναρωτιέσαι... κι ένα δέος  με απέραντη ευγνωμοσύνη σε κατακλύζει, σε όλο σου το Είναι... για όλες αυτές τις θεόσταλτες στιγμές, που σου χαρίζονται απλόχερα και τόσο γενναιόδωρα!!!

Σε κοιτώ με άλλα μάτια πια... βλέπω την λάμψη σου και φωτίζεται όλος ο κόσμος γύρω μου... και μαζί με αυτόν... φωτίζω τα σκοτάδια μου και προσπαθώ με αυτή την δύναμη που μου χαρίζεται από εσένα, τόσο απλόχερα... να φωτίσω και τα σκοτάδια άλλων...

Πόσο Ευλογημένη!!!
Πόσο Ευγνώμων!!!

Σε κοιτάζω... και μέσα από αυτά τα αθώα, γαλανά σου μάτια... βλέπω την ελπίδα αυτού του κόσμου... να μετουσιώνεται σε θεάρεστη ευλογία!

Η Ελπίδα Αποσύρεται Στην Ανυπαρξία... (γιατί η ελπίδα, υποκρύπτει μέσα της τον φόβο και την απελπισία...)

Η Πίστη Αναπτερώνεται Σε Θαύμα... (γιατί η πίστη κρύβει, όλη την δύναμη της υλοποίησης των ονείρων μας και μόνον αυτή...)

Τέτοιες θεόσταλτες, φωτεινές ψυχές, έχουν σκορπίσει σε ολόκληρο αυτόν, τον σκοτεινό κόσμο που μας περιβάλλει... για να τον "καθαρίσουν", από την μαυρίλα και την πονηριά, που προσπαθεί να τον καταπνίξει...

Ναι... Βρίσκονται εδώ κι άλλες "εκκολαπτόμενες", ευλογημένες, φωτεινές ψυχές-μαχητές... και κατέρχονται κάθε μέρα νέες... για να βοηθήσουν, να φωτίσουν, να ανυψώσουν, το πεδίο αυτής της πεζής, ζοφερής πραγματικότητας... Σε Έναν Ανώτερο... Φωτεινότερο Κόσμο, Ευημερίας, Αγάπης Και Ενότητας!
 

Σε Ευχαριστώ Άγγελέ Μου Λατρεμένε... Που Ήλθες Στην Ζωή Μου Και Την Μετάμορφωσες... Σε Ένα Ατέλειωτο, Ηλιοφώτιστο Τοπίο Αληθινής Αγάπης Και Μικρών, Θεοφώτιστων, Καθημερινών Θαυμάτων!!!

Σε Ευχαριστώ Θεέ Μου Με Όλη Μου Την Ψυχή... Που Με Τίμησες Με Αυτόν Τον Ρόλο Της Μητέρας Και Μου Δώρισες... Αυτή Την Ευλογία!!! 

Σε Αγαπώ Ατέλειωτα Ψυχή Μου Λατρεμένη... Μικρέ Μου "Θεόρατε" Εσύ Μαχητή... Και Δεν Πρόκειται, Να Κουραστώ Να Στο Λέω Την Κάθε Στιγμή...

Με Έμαθες Να Αγαπώ Κι Εμένα Κοντά Σου... Και Με Κάνεις Υπερήφανη Για Τον Εαυτό Μου... Που Συνεχίζω Να Καταφέρνω, Να Σε Καθοδηγώ Και Να Σε Κάνω Ευτυχισμένο... 

Είσαι Το Μεγαλύτερό Μου Επίτευγμα Σε Αυτήν Την Ζωή! 

...Μα Και Το Πιο Πολύτιμο "Παράσημο"!!! 
Σε Αγαπώ Μέχρι Το Άπειρο!!!

Καλή Μας Φώτιση Στο Δρόμο Της Αφύπνισης... Καλή Μας Δύναμη, Στις Μάχες Που Έχουμε Να Δώσουμε Χέρι-χέρι... Όλες Οι Μητέρες Μαζί... Αλλά Και Η Καθεμία Ξεχωριστά... Με Τους Άγγελους-Μαχητές Μας!!!

Ας Σκορπίσουμε Λοιπόν, Αγάπη & Φως Ολόγυρα... Η Καθεμία Με Τον Τρόπο Της... 

Χρόνια Φωτεινά, Ευλογημένα Και Θεόπνευστα... Σε Όλες Τις Μανούλες Αυτού Του Κόσμου!!!

© Gina Powerful

Αυτό Που Σκέφτεσαι Γίνεσαι...

Οι σκέψεις, διαμορφώνουν τις πράξεις και τις συμπεριφορές μας... 

Το όμοιο, αναπαράγει και κλωνοποιεί τον εαυτό του. 

Η ίδια η ζωή κάθε ανθρώπου, δεν είναι παρά «ακριβές φωτοαντίγραφο», εκείνων των σκέψεων που κάνει τον περισσότερο καιρό.

Αν σκέφτεσαι τις δυστυχίες σου, γίνεσαι δυστυχισμένος άνθρωπος.

Αν σκέφτεσαι τις λύσεις που αναζητάς, γίνεσαι δημιουργικός.

Αν σκέφτεσαι τα αδιέξοδά σου, γίνεσαι απελπισμένος.
Αν σκέφτεσαι τις ευλογίες σου, γίνεσαι γενναιόδωρος.

Αν σκέφτεσαι τις αδυναμίες σου, γίνεσαι φοβισμένος.
Αν σκέφτεσαι τις δυνάμεις σου, γίνεσαι ελπιδοφόρος.

Αν σκέφτεσαι τις αποτυχίες σου, γίνεσαι θλιμμένος.
Αν σκέφτεσαι τις νίκες σου, γίνεσαι αποφασισμένος.

Κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, κάθε ώρα, διαμορφώνεσαι... aλλάζεις... μετατρέπεσαι σε κάτι άλλο.

Μια διαρκής αλλαγή... μια αλλαγή, προς δυο διαφορετικές κατευθύνσεις.

Προς το Μονοπάτι των Σκιών ή το Μονοπάτι του Φωτός...

Κι Οι Δυο Προορισμοί Ανοιχτοί Είναι Και Σε Περιμένουν...

Οι σκέψεις σου, αποφασίζουν...

Τα συναισθήματα σου, φορτίζουν...

Οι πράξεις και οι αποφάσεις σου, διαμορφώνουν...

Εσύ Όμως Κρατάς Το Πηδάλιο Τους!!!

Akis Angelakis

awakengr.com

Βρίσκεται Μέσα Σου Όλη Η Ενέργεια Του Σύμπαντος...

Ότι μα ό,τι χρειαζόμαστε υπάρχει μέσα μας... 

Το γνωρίζω, ότι το έχεις ακούσει και το έχεις διαβάσει πολλές φορές και νομίζεις, ότι είναι απλά μία πρόταση εντυπώσεων και όμως... είναι το μεγαλύτερο κλειδί και το μεγαλύτερο μυστικό του σύμπαντος...

Απλά δεν έχουμε βρει τον τρόπο, να σταθούμε σε ένα σημείο... να σταθούμε δυνατοί και ακλόνητοι...

Όταν έχουν φροντίσει για χρόνια, να έχουν δημιουργήσει μέσα μας πεποιθήσεις, φόβους και ανασφάλειες, κι όλα όσα άλλα χρειάζονται, για να μειώσουν την ενέργειά μας, φαντάζει να είναι τεράστια δύσκολη, αυτή η απλή διαδικασία...

Αλλά θέλω να με πιστέψετε όλοι σας, ότι αν καταφέρεις και βρεις την στιγμή του χρόνου, που θα μπορούσες να κατεβάσεις όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες τους, και η ψυχή σου πραγματικά ηρεμήσει και το μυαλό σου σωπάσει.. και απλά με την καρδιά ζητήσεις να βιώσεις - σαν να έχει ήδη συμβεί - αυτό που αποζητάς... τότε συμβαίνει ένα, από τα μεγαλύτερα μαγικά πράγματα μέσα στο σύμπαν...

Κάνεις Ένα Πέρασμα Όλης Της Πραγματικότητας Σου, Σε Μία Νέα Τροχιά.... Την Βάζεις, Σε Μία Νέα Ράγα Του Τρένου.

Δεν θέλει ιδιαίτερη τεχνική, απλά πρέπει να σωπάσεις σε όλα τα άλλα, και να αφήσεις την καρδιά... Να Ζητήσει με Όλο της το Είναι, την Πραγματικότητα που Θες... όταν το κάνεις σωστά, δεν χρειάζεται ούτε μία στιγμή να περάσει.. δεν χρειάζεται η λογική που θα πρέπει να σου αποδείξει, τι πράγματα πρέπει να αλλάξουν και πόσα πρέπει να διορθωθούν, για να έρθει αυτή η πραγματικότητα...

Θα έχει έρθει ήδη, την ίδια στιγμή.....και ο μόνος λόγος που δεν θα το αντιλαμβάνεσαι, θα είναι μία λογική που σε έχουν μάθει, να ζητάς συνέχεια στοιχεία και αποδείξεις, για τα πράγματα που δεν μπορείς να εξηγήσεις.

Αυτό είναι που το φέρνει και το διώχνει, το φέρνει και το διώχνει, ζητώντας εξηγήσεις... για το θαυμαστό και το μαγικό που πέτυχες... έτσι, ξανά δημιουργείς τις ίδιες ενέργειες της προηγούμενης πραγματικότητας, μπαίνοντας στη Νέα Συχνότητα που αποζητούσε η καρδιά σου... 

Το μυαλό σου, γίνεται ένας μαέστρος που διαφωνεί με την συμφωνία και αρχίζει θυμωμένος, να ζητάει εξηγήσεις και λογική, σε ό,τι δεν του επιτρέψανε να αφήσει μέσα του, τον χώρο για αποδοχή...

Μία γραμμική εκπαίδευση σε αυτό τον πολιτισμό της χέστρας, δεν γίνεται τυχαία, και απλά μόνο για κοινωνικούς λόγους, γίνεται γιατί πίσω από αυτά που είναι ορατά... κρύβονται οι μεγαλύτερες Δυνάμεις σου... πρέπει να σε έχουν γραμμικό, για να μην μπορείς να επικαλεστείς τις Δυνάμεις και τις ουσίες, που το μυαλό σου δεν μπορεί να εξηγήσει...

Έχεις λοιπόν έναν συνθέτη, που είναι τοποθετημένος στην καρδιά σου, ο οποίος είναι ικανός, να κάνει στην κυριολεξία θαύματα... κι έχεις κι έναν εγωιστή μαέστρο, που κάποιοι στόχευσαν να παραμένει τυφλός, ακόμα και όταν γίνεται η αλλαγή, έτσι ώστε να σταματάει την εξέλιξη της σε δεδομένα, για να γίνει αποδεκτή.

Οι δρόμοι της ζωής μας, είναι οι επιλογές του νου μας... αν ένας νους είναι απόλυτα πεπεισμένος, ότι τα πράγματα πρέπει να δουλεύουν, σαν μία αριθμητική ακολουθία 1 2 3 4 τότε... ποτέ δεν πρόκειται αυτός ο νους, να αποδεχθεί το 2-6 14-22...κ.ο.κ.

Σκέψου τα λόγια μου πολύ καλά, μπορεί να μην είμαι ένας άνθρωπος, που γράφω για τα like ή γιατί έχω ανάγκη, να ανέβει το εγώ μου... μπορεί να είμαι απλά ένας άνθρωπος, που γνώρισε πολλά από τύχη, και όλα όσα σου δείχνω και σου λέω, να είναι τεράστιες κρυφές αλήθειες...

Είναι μέσα σου όλη η ενέργεια του σύμπαντος, μπορείς να βιώσεις όσα θέλεις, με όποιον τρόπο θέλεις... μπορείς να αλλάξεις όλα τα δεδομένα, όλες τις συγκυρίες μέσα σε μία στιγμή... αλλά το μονοπάτι, σου επιβάλλει να σωπάσεις τον εγωιστή μαέστρο... γιατί εκπαιδεύτηκε από άλλους και όχι από την καρδιά σου.

Δεν είναι λόγια αυτά που σου λέω, είναι εκεί, έμπρακτα πραγματικά και ο μόνος τρόπος να τα κατανοήσεις στο κύτταρο σου, είναι να βιώσεις την ικανότητα σου, στο να δημιουργείς θαύματα...

Δεν είναι ευθύνη μας, όλα όσα μας έκαναν να πιστεύουμε, αλλά είναι σίγουρα ευθύνη μας, να απελευθερώσουμε τον εαυτό μας!

Πρέπει να τιθασεύσεις τον εγωιστή μαέστρο σου, ώστε να αλλάξεις την ζωή σου, μέσα σε μία στιγμή... μακάρι να είχα την δύναμη να σας το εγγυηθώ, πάνω σε χαρτί και συμβόλαιο προς όλους σας... 

Πως αν το κάνετε... θα κατανοήσετε ότι είσαστε - κάτι πολύ παραπάνω - απ' ότι όλοι αυτή την στιγμή δίπλα σας, θέλουν να πιστεύετε...

Nikolaos Gonos

Ενεργειακά Πεδία και Υλοποίηση...

Μετά από τόσες αναρτήσεις και άρθρα πλέον, έχει αρχίσει ίσως ο κάθε αναγνώστης του χώρου αυτού, να κατανοεί το σκεπτικό μου για τα πράγματα… Θα έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται, ότι η σύγχρονη συνείδηση, δέχεται πια να κάνουμε ένα βήμα παραπέρα και να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε, όσα συμβαίνουν γύρω μας, χρησιμοποιώντας μια σύγχρονη γλώσσα… Τα ίδια πράγματα, οι ίδιες έννοιες, οι ίδιες καταστάσεις με χθες, απλά εκφρασμένα έτσι ώστε να έχουν νόημα και σε μας… Τους ανθρώπους της Γης, που ζούμε Εδώ και Τώρα… 

Έτσι θα έχουν δει, ότι σε πολλές περιπτώσεις, προτιμώ τον όρο «Πεδίο» ή «Ενεργειακό Πεδίο»… Και το κάνω αυτό διότι πλέον, οι περισσότεροι από μας, μπορούν να αντιληφθούν ευκολότερα, τον πλούτο που υπάρχει μέσα σε μια τέτοια έννοια, όπως αυτή του «Πεδίου»... Ενός χώρου, ο οποίος μπορεί να παρουσιάζει μορφή ή και όχι, μπορεί να είναι στατικός αλλά και δυναμικός, μπορεί να περιέχει Πληροφορίες, που αφορούν τον ίδιο ή μπορεί να έχει την δυνατότητα, να παράγει δεύτερα ή τρίτα, άλλα πεδία γύρω του…

Ο σημαντικός λόγος που το κάνω αυτό φυσικά είναι, ότι με τον όρο «Πεδίο», μπορούμε να αντιληφθούμε την ολότητα, που υπάρχει στο περιβάλλον μας… Είναι εύκολο να δούμε, το ίδιο μας το σώμα ή τα δέντρα και τα ζώα, ή τα αντικείμενα και τις καταστάσεις που ζούμε καθημερινά, σαν Ενεργειακά Πεδία κι αυτά, μέσα σε ακόμη ευρύτερους ενεργειακούς χώρους, οι οποίοι διαχωρίζονται μεταξύ τους πάλι από πεδία, που απλά δονούνται διαφορετικά… 

Οι περισσότεροι από μας, έχουν ακούσει ή διαβάσει τουλάχιστον μια φορά, για την ενεργειακή φύση του δικού μας σώματος και λίγοι ίσως, ότι η διαφορά των αερίων, υγρών και στερεών, είναι ότι και τα τρία αποτελούνται από ενέργεια, που δονείται σε διαφορετική συχνότητα… 

Μια ενέργεια, που η αιτία που την κάνει ορατή ή αόρατη, είναι η συχνότητα που δονείται... 

Έτσι πια, οι περισσότεροι αναγνώστες από μας εδώ, μπορούν να κατανοήσουν ότι όλα γύρω μας, μαζί και τα υλικά μας σώματα, είναι μέρη ενεργειακών πεδίων, από τα οποία κάποια τμήματά τους, είναι ορατά και κάποια άλλα όχι… Μπορούν δηλαδή να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται, ότι όλα τα πράγματα που συμμετέχουν στον υλικό μας χώρο, διαθέτουν ένα κομμάτι τους ορατό και κάποιο άλλο αόρατο…

Και αυτό μπορούν να το κάνουν, μόλις χρησιμοποιήσουν πλέον, στην θέση της Οντότητας, την έννοια του «Πεδίου»… Διότι πριν μερικά χρόνια, η έννοια που χρησιμοποιούσαμε για όλα αυτά, ήταν η «Οντότητα» με την έννοια του «Υπάρχων» - αυτού που υπάρχει, ανεξάρτητα αν το αισθανόμαστε ή όχι… Ανεξάρτητα αν το βλέπουμε ή αν παραμένει σ' εμάς αόρατο, αυτό υπάρχει και αλλού… Το αλλού όμως, όταν αδυνατείς να το αισθανθείς και να το μετρήσεις, είναι δύσκολο να το δεχθείς και να το αντιληφθείς… 

Τον Ηλεκτρομαγνητισμό όμως, τον γνωρίζουμε πλέον… όπως και την Ηλεκτροβαρύτητα… Είναι δύσκολο να δούμε, τα Πεδία που σχηματίζονται γύρω από ένα σώμα σαν Οντότητες, αλλά γνωρίζουμε ότι το Πεδίο - αν και παραμένει στα μάτια μας αόρατο - είναι εκεί… μπορούμε να το αντιληφθούμε αυτό… 

Όπως λοιπόν αντιλαμβανόμαστε, ότι γύρω από κάθε πυλώνα διανομής ηλεκτρικού ρεύματος ή κινητής τηλεφωνίας, αναπτύσσεται ένα αόρατο πεδίο, το οποίο αν και είναι αόρατο, έχει σε μας και τις συσκευές μας κάποια επίδραση, έτσι θα μπορούμε και να φανταστούμε, το αόρατο μέρος των πραγμάτων ή του δικού μας σώματος…

Έτσι θα μπορέσουμε να «δούμε» Νοητικά την έννοια του «Πεδίου»…
Διότι μέχρι τώρα, έχουμε μιλήσει για τον αισθητό κόσμο, ότι περιέχει δύο τμήματα… ένα ορατό και ένα αόρατο… Και μέσα στο ορατό, έχουμε εντάξει Τρεις Χωρικές Διαστάσεις, οι οποίες και σχηματίζουν τις Μορφές των Πάντων γύρω μας… Μέσα στο αόρατο μέρος όμως, έχουμε τοποθετήσει δύο σημαντικές επίσης διαστάσεις, οι οποίες σαφώς, επηρεάζουν και επιδρούν στο ορατό κομμάτι του… Οι διαστάσεις φυσικά μαθηματικά, είναι αρκετά περισσότερες από πέντε, αρκετές όμως από αυτές, αποτελούν επίπεδα αυτών των δύο… της Τέταρτης και της Πέμπτης Διάστασης… 

Έχουμε πει λοιπόν σε άλλες αναρτήσεις μου, ότι η μεν Πέμπτη Διάσταση είναι Χαοτική, ενώ η Τέταρτη είναι η Διάσταση του Σχεδιασμού… Ο Προθάλαμος δηλαδή, του Κόσμου που Αισθανόμαστε… Έχουμε συνηθίσει όμως την Τέταρτη Διάσταση, να την ονομάζουμε Χρόνο και μάλιστα Γραμμικό Χρόνο… 

Έχει αυτό κάποια σχέση, με ότι συζητάμε εδώ; Φυσικά και έχει… Διότι η Τέταρτη Διάσταση, αποτελεί τον Συνολικό χρόνο… Αποτελεί τον χρόνο σαν χώρο... κι αυτό είναι ένα σημείο, που θα πρέπει να το αναλύσουμε λίγο, ώστε να γίνει αντιληπτό…

Το σημείο από όπου πρέπει να ξεκινήσουμε, είναι μια χρονική στιγμή… οποιαδήποτε θέλουμε… Και εκείνη ακριβώς την χρονική στιγμή, να αντιληφθούμε ότι πρόκειται για το «Τώρα». Μια στιγμή, που ακολουθείται από μια επόμενη στιγμή, δηλαδή από ένα ακόμη «Τώρα», και στη συνέχεια κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο... συνέχεια… 

Ο κόσμος μας δηλαδή, είναι μια αλληλουχία από «παρουσιάσεις» διαδοχικών «Τώρα»… Που; «Εδώ»… Εδώ που είμαστε… Ο κόσμος μας αποτελείται, από διαδοχικές «εμφανίσεις» αυτού, που κάθε φορά εννοούμε «Εδώ» και «Τώρα»… 

Όταν περιέγραψα την Αρχή της Αντίστροφης Ροής, μιλούσα για διαδοχικές εμφανίσεις και στη συνέχεια εξαφανίσεις του αισθητού κόσμου… Κάθε εμφάνιση ακολουθείται από ένα κενό, το οποίο διαρκεί κατά το 1/3 του χρόνου της εμφάνισης, που προϋπήρξε... Δηλαδή, εμφάνιση του αισθητού κόσμου, κενό και πάλι εμφάνιση του αισθητού κόσμου, κενό και πάλι το ίδιο… Είναι δηλαδή, σαν να αναβοσβήνει ο κόσμος μπροστά στα μάτια μας, με μια τέτοια ασύλληπτη ταχύτητα όμως (Τετράγωνο της Ταχύτητας του Φωτός) την οποία, είναι εντελώς αδύνατο να αντιληφθούμε.

Έτσι, θεωρούμε ότι αυτό που βλέπουμε και αισθανόμαστε, είναι συνέχεια εκεί, άρα σταθερό και πραγματικό... 

Ο κόσμος ολόκληρος αναβοσβήνει μπροστά μας, εμφανίζεται και εξαφανίζεται, κι εμείς θεωρούμε ότι είναι πάντα εκεί… 

Γιατί όμως εξαφανίζεται και μένει αυτό το κενό; Γιατί συμβαίνει αυτό που μοιάζει, σαν διαδοχικά καρέ από παλιά ταινία; 

Διότι αγαπητέ αναγνώστη, ο αισθητός κόσμος όπως έχουμε πει, είναι η Ροή της Συνειδητότητας… Η Συνεχής Ροή Ενός Ενεργειακού Πεδίου, «δια μέσου του κόσμου μας»… Και τι είναι αυτό που ρέει; Τι είναι αυτό που δημιουργεί αυτό το «ρεύμα», που διαπερνά τον κόσμο μας; 

Αγαπητέ αναγνώστη, αυτά που δημιουργούν την συνεχή ροή είναι τα «Τώρα» μας… Τα «Εδώ» και «Τώρα» μας… Το ένα μετά το άλλο, ρέουν συνεχώς και σχηματίζουν τον κόσμο μας… Η Συνειδητότητα δηλαδή, είναι σαν ένα ενεργειακό ρεύμα (αντίστοιχο της έννοιας ροής του ηλεκτρικού ρεύματος) αποτελούμενο από «Εδώ και Τώρα» στη σειρά… 

Άρα δηλαδή, η Συνειδητότητα είναι το Ενεργειακό Πεδίο, που περιέχει όλες τις στιγμές μας; Ακριβώς… Η Συνειδητότητα, μέσα στην οποία είμαστε κι εμείς, είναι ένα Γιγαντιαίο Ενεργειακό Πεδίο, μέρος του οποίου είναι Ορατό και ένα άλλο είναι Αόρατο…

Και ποιο είναι ορατό και ποιο αόρατο;;; Όλο Το Πεδίο της Συνειδητότητας Είναι Αόρατο… Όλο εκτός, από ένα κομματάκι του κάθε φορά… Το «Εδώ και Τώρα»… Κάθε φορά δηλαδή, παρουσιάζεται μπροστά μας, ένα μόνο μικρό ελάχιστο τμήμα του Ενεργειακού αυτού Πεδίου, που ονομάζεται Συνειδητότητα… 

Πείτε μαζί μου: «τώρα, τώρα, τώρα, τώρα, τώρα, τώρα, τώρα…» κάθε ασύλληπτα, μικρή χρονική στιγμή, που περνά σαν Γραμμικός χρόνος, αποτελεί τα Μοναδικά Ορατά Σημεία της Συνειδητότητας… Και τα σημεία αυτά, Εμείς τα Ενώνουμε Νοητικά Μέσα μας και Σχηματίζουμε... την Ενιαία Εικονική Πραγματικότητα που Ζούμε… 

Και τα άλλα; Τα άλλα αποτελούν αυτό, που εμείς ονομάζουμε παρελθόν και μέλλον… Είναι οι στιγμές, που εμείς τις ονομάζουμε «αναμνήσεις» ή «μελλοντικά σχέδια»… Και τα δύο αυτά, είναι το Αόρατο Μέρος του Ενεργειακού Πεδίου, που ονομάζεται Συνειδητότητα… 

Και γιατί, συμβαίνει λοιπόν αυτό; Γιατί υπάρχει η ροή αυτή; Πως σχηματίζεται; 

Όπως έχουμε πει, η Ροή αυτή και ο Αισθητός Κόσμος, σχηματίζεται από τον κάθε Παρατηρητή… 

Το κάθε «Εδώ και Τώρα» που σχηματίζεται και παίρνει μορφή - δηλαδή υλοποιείται - απαιτεί ένα ελάχιστο ποσό ενέργειας, η οποία ονομάζεται Ενέργεια Διατήρησης της Μορφής ή απλά «Ενέργεια Διατήρησης»… 

Η Ενέργεια αυτή, σύμφωνα με τον Νόμο της Σχετικότητας - μετατρέπεται σε Υλική Μάζα - την Στιγμή της Παρατήρησής της… 

Πριν από αυτό το γεγονός, ο χώρος είναι κενός… Η ενέργεια δηλαδή η οποία απαιτείται, για να υλοποιήσει μια Μορφή ή μια Κατάσταση, «έρχεται» ή «βγαίνει» από το Αόρατο Μέρος της Συνειδητότητας… δηλαδή από την Τέταρτη Διάσταση… η οποία διάσταση όπως έχετε αντιληφθεί είναι ένα εντελώς ενεργειακό πεδίο, χωρίς ίχνος βιολογικής ζωής… Τόσο η Τέταρτη όσο φυσικά και η Πέμπτη ακόμα περισσότερο.. Είναι Χώροι Καθαρά Ενεργειακοί, δηλαδή Πνευματικοί ή Νοητικοί, όπου η έννοια της ύλης και της βιολογίας, είναι εντελώς αδύνατο να υπάρξει…

Μα τότε, τι είναι αυτό που λένε, ότι θα περάσουμε στην Πέμπτη Διάσταση; Πως θα περάσουμε αν είναι αδύνατο, να υπάρξει το βιολογικό μας σώμα… 

Αγαπητέ αναγνώστη, αυτό λέω συνέχεια… Δηλαδή τι λέω; 

Πρώτον, ότι είναι χωρίς νόημα να λέει κάποιος, ότι «τώρα θα περάσει στην Τέταρτη και Πέμπτη Διάσταση», για τον απλούστερο λόγο, ότι είναι αδύνατον να υπάρχει κάτι στον αισθητό κόσμο, χωρίς να έχει υπάρξει λίγο πριν, στην Τέταρτη και στην Πέμπτη… Απλά γιατί, ότι εμφανίζεται στον Τρισδιάστατο Κόσμο, υπάρχει συγχρόνως (οι προηγούμενες και οι επόμενες στιγμές του) στις Διαστάσεις αυτές… 

Και Δεύτερον, ότι το βιολογικό υλικό σώμα, είναι η Εικονική Προσομοίωση του Ενεργειακού Πεδίου… Δηλαδή, το υλικό μας σώμα, Είναι Μη Πραγματικό, Εικονικό και παράγεται Μόνο στον Αισθητό Κόσμο… Άρα αδύνατον, να εισχωρήσει στον Πραγματικό Χώρο του Ενεργειακού Μέρους της Συνειδητότητας…

Να το πούμε πιο αναλυτικά… 

Στην Υλοποίηση, Όλα Ξεκινούν Από τον Σχεδιαστή του Έργου… του Όποιου Έργου… Εκείνος ξεκινά και «διοχετεύει» Νοητικά ενέργεια, μέσα στην Πέμπτη Διάσταση η οποία είναι Χαοτική… Αυτή (το Πεδίο της), αμέσως ανταποκρίνεται και αρχίζει και Δημιουργεί (Χαοτικά), όλες τις Εναλλακτικές Δυνατότητες και Πιθανότητες που μπορεί να έχει… 

Στην Πέμπτη δηλαδή Διάσταση, είναι Σχηματισμένα Όλα τα Ανεκπλήρωτα Όνειρά μας, Οράματα και Σχέδιά μας για το μέλλον… Όλα αυτά, που σκεφτήκαμε να κάνουμε κάποια στιγμή, αλλά έμειναν στα σχέδια… Η Πέμπτη Διάσταση δηλαδή, είναι το Πνευματικό Απόθεμα ή η Πνευματική Αποθήκη του Κόσμου μας… 

Σε κάποιο από τα σχέδια όμως, ο Σχεδιαστής του δίνει, περισσότερη σημασία Νοητικά… Η σημασία αυτή και η εστίαση, συγκεντρώνει στο έργο, την απαραίτητη «Ενέργεια Σχηματισμού», η οποία το «κατεβάζει» στην Τέταρτη Διάσταση…

Εκεί το έργο, Αρχίζει και Απορροφά Ενέργεια, από τον Σχεδιαστή του… Ενέργεια Νοητική, η οποία αρχίζει να το Προσδιορίζει στις λεπτομέρειές του… Κάθε λεπτομέρεια, που του δίνει ο Σχεδιαστής ή Οραματιστής, το Τροφοδοτεί με Ενέργεια η οποία αρχίζει να το Δονεί, ώστε να μπορέσει να πάρει Μορφή… 

Στη φάση επίσης αυτή, ο Σχεδιαστής το προσδιορίζει και χρονικά, δηλαδή προσδιορίζει, την χρονική στιγμή της εμφάνισής του, από όπου και μετά έχει Υλοποιηθεί… 

Αν το έργο είναι μεγάλο όμως, ο Σχεδιαστής θα χρειαστεί την βοήθεια και άλλων ατόμων… Γιατί; Για να το Τροφοδοτήσουν με Ενέργεια… Πως; Νοητικά…

Κάθε άτομο, που ασχολείται με τον Σχεδιασμό του Έργου, στην πραγματικότητα γίνεται Διαβιβαστής Ενέργειας, η οποία συγκεντρώνεται στην Τέταρτη Διάσταση, για τον σκοπό αυτό… 

Ένας κοινός τρόπος για τις Αδελφότητες, είναι να διαχειριστούν τον όρο «Αγάπη»…

Είπαμε και σε άλλες αναρτήσεις, ότι η «αγάπη» που προέρχεται από το πλήθος των ανθρώπων - αποτελεί την Κύρια Πηγή Ενέργειας - στις μεγάλες υλοποιήσεις… Στην πραγματικότητα δηλαδή, ο Καθοδηγητής του Πλήθους, γίνεται Διαχειριστής Ενέργειας…

Πως; Αρχίζει και τους μιλά έτσι ώστε να ενεργοποιήσει, το συναίσθημα του πλήθους και να το εστιάσει σ' αυτό, που θέλει να δημιουργήσει… 

Οι Άνθρωποι, Είναι Το Ισχυρότερο Εργαλείο Του Σύμπαντος Στην Διαχείριση Ενέργειας… Μόνο Που Το Αγνοούν Εντελώς… 

Όταν πετύχει η εστίαση αυτή της Διοχέτευσης Ενέργειας, προς κάποιο έργο, τότε ο άνθρωπος νιώθει, μια Μεγαλειώδη Εσωτερική Γαλήνη… 

Διότι η Αγάπη Αυτό Είναι… Η Άνευ Όρων Προσφορά Της Προς Τους Άλλους… 

Μόνο που τόσα χρόνια, όλοι μας εκπαιδεύουν για το αντίθετο… την Άνευ Όρων Ζήτησή Της, Από Τους Άλλους… 

Έτσι λοιπόν, το έργο το οποίο, βρίσκεται ακόμη στην Τέταρτη Διάσταση, συνεχίζει να απορροφά ενέργεια, μέχρι που φτάνει στο σημείο, όπου η ενέργεια που συγκεντρώνεται, αναλογεί στην Ενέργεια Υλοποίησης… όπου δηλαδή το έργο πλέον, μπορεί να υλοποιηθεί…

Αυτό είναι και το κρίσιμο σημείο… 

Διότι, μόλις το υπό υλοποίηση έργο, απορροφήσει την απαραίτητη ενέργεια υλοποίησης, πρέπει να υλοποιηθεί… Όπως το μωρό στους εννέα μήνες… 

Αν αναβάλουμε την υλοποίηση και το έργο συνεχίσει να απορροφά ενέργεια, χωρίς να υλοποιείται, τότε όλο το οικοδόμημα που σχεδιάσαμε στην Τέταρτη Διάσταση, θα καταστραφεί… Θα διαλυθεί… θα «καεί»… τέλος… 

Οι Αδελφότητες όμως γνωρίζουν την διαδικασία… 

Έτσι, φροντίζουν από την αρχή και έχουν έτοιμους μηχανισμούς αναχαίτισης της τροφοδοσίας, έτσι ώστε να έρθει η υλοποίηση την στιγμή που το θέλουν και όχι όποτε συμβεί από μόνο του… Έτσι τι κάνουν; Δημιουργούν ένα Δεύτερο Πεδίο, το οποίο είναι αντίθετο στο πρώτο… Κάτι σαν Εικονικό Αντίπαλο… Ας πούμε «Σκοτεινούς και Φωτεινούς»… 

Ώστε με τις κατάλληλες κινήσεις, να ρυθμίζουν την ροή των γεγονότων… δηλαδή την Ροή της Συνειδητότητας… δηλαδή το πλήθος, η μάζα, είναι ένας Ροοστάτης στα χέρια τους, ο οποίος ρυθμίζει την διαχείριση της ενέργειας που τροφοδοτούν, για κάθε μεγάλο έργο…

Τι συμβαίνει όμως, με το θέμα του βιολογικού σώματος; Πως είναι δυνατόν να το διαχειριστεί κάποιος, ο οποίος θεωρεί ότι έχει σκοπό να «περάσει» μαζί του, στον Έξω Διαστασιακό Χώρο; 

Για να αντιληφθούμε αυτό το θέμα, θα πρέπει να το δούμε από απόσταση… από έναν άλλο Πλανήτη ας πούμε… 

Έστω δηλαδή, ότι είμαστε έξω από το σώμα μας κι επιλέξαμε να έρθουμε στον Πλανήτη Γη… Ο Πλανήτης αυτός, η Γη μας, είναι στην ουσία ένα Γιγαντιαίο Ενεργειακό Πεδίο Πύκνωσης… 

Όπως ο Πλανήτης Ερμής για παράδειγμα, είναι το Πεδίο που Σχετίζεται με την Αλληλεπίδραση της Πληροφορίας. 

Η Γη, είναι το Πεδίο της Έλξης και της Απώθησης… μιας διαδικασίας, που προκαλεί την «Συσσώρευση» (Πύκνωση) της Ενέργειας, Προς το Κέντρο του Πεδίου και την Απώθηση, οτιδήποτε ξένου μακριά… 

Έτσι λοιπόν, η ψυχή ερχόμενη γνωρίζει, ότι θα πρέπει να χρησιμοποιήσει ένα μέσο, το οποίο πρώτον, θα την προστατεύσει από το Βαρυτικό Πεδίο Πύκνωσης και δεύτερον, θα της δώσει την ευκαιρία να «αισθανθεί», με τον τρόπο που αισθάνεται ο άνθρωπος… με τις πέντε αισθήσεις…

Γιατί, μπορείς να αισθάνεσαι και διαφορετικά; Φυσικά… Κάθε Πλανητικό Πεδίο, έχει τις δικές του αισθήσεις… Αυτός είναι ο λόγος, που όταν η ψυχή εγκλωβιστεί στην Πέμπτη Διάσταση, οι αισθήσεις γίνονται άπειρες (με αποτέλεσμα και άπειρες πεποιθήσεις, άρα και άπειρο εσωτερικό πόνο)… Διότι στην Πέμπτη Διάσταση, περιέχονται όλες οι υπάρχουσες αισθήσεις μέσα… 

Η Πέμπτη είναι Χαοτική, θυμάστε; (έχω γράψει για αυτό, στις αναρτήσεις Περί Ψυχής…)… Έτσι λοιπόν, η ψυχή «ντύνεται» τον κόσμο μας, για να τον αισθανθεί… Το βιολογικό σώμα δηλαδή, είναι κύτταρο της Γης, ή αν θέλετε της Γαίας… Του Ενεργειακού Πεδίου του Πλανήτη… Ανήκει στη Γη μονάχα, κάτι που θα πρέπει να γίνει κατανοητό, όταν γίνονται συζητήσεις για το διάστημα… 

Διότι η μόνη που μπορεί να ταξιδεύει Διαστρικά, είναι Μονάχα η Ψυχή και όχι το σώμα… το έχω ξαναπεί αυτό και θα το λέω… Η ψυχή μόνο, η οποία έχει την ικανότητα σε κάθε Πλανήτη που πηγαίνει, να «ντύνεται» και το κατάλληλο σώμα… Ένα σώμα, που να ανήκει πάντα, στον εκάστοτε Πλανήτη…

Έτσι, όταν συζητούμε για την μετάβαση της ύλης, της Γήινης Μορφής στον Έξω Χώρο, είναι σαν να λες, ότι θα πάρεις και τον Πλανήτη μαζί σου… 

Ίσως είναι δύσκολο, να το αντιληφθεί ο αναγνώστης αλλά έτσι είναι… η οποιαδήποτε μετάβαση της βιολογικής ύλης, έξω από τον Τρισδιάστατο Χώρο μας, σηματοδοτεί αυτόματα και τον βιολογικό θάνατο του σώματος… Το οποίο έτσι κι αλλιώς, είναι προσωρινό… Το σώμα δηλαδή, είναι το ορατό μέρος του Εαυτού μας... ενός Εαυτού που Πάλλεται τόσο στο Ορατό όσο και στο Αόρατο Μέρος της Συνειδητότητας… 

Ενός Εαυτού που όπως αντιλαμβανόμαστε, αποτελεί ένα Ενεργειακό Πεδίο, του οποίου τα μέρη, πάλλονται σε Διαφορετικές Συχνότητες… Η ενέργεια όμως της αγάπης που περνά από μέσα μας, δρα και στο δικό μας σώμα… Στην υλοποίησή του… 

Διότι μέρος της αγάπης, που διοχετεύεται προς ένα μέρος, απορροφάται από το Ενεργειακό μας Μέρος, που βρίσκεται στην Τέταρτη Διάσταση… Και η διαχείριση όλης αυτής της διαδικασίας, είναι Ιδιότητα της Ψυχής, η οποία σχετίζεται με την Τροφοδοσία του σώματος, με την Ζωτικότητα…

Η Ζωτικότητα δηλαδή, είναι η Ενέργεια που Απορροφάται στην Τέταρτη Διάσταση, με σκοπό να Υλοποιεί το σώμα μας και όχι η Ενέργεια του λίπους για παράδειγμα, που συσσωρεύεται στο σώμα μας… 

Θα δώσω ένα παράδειγμα… Είπαμε ότι η εμφάνιση του κόσμου μας, γίνεται με διαδοχικές εμφανίσεις και κενό (εξαφανίσεις)… Κάθε εμφάνιση διαρκεί, τριπλάσιο χρόνο από το κενό… Η Διαδικασία Αυτή Ελέγχεται, Από Την ψυχή Μας… Όμως, όταν σε κάποια στιγμή άγχους ή στεναχώριας, υπάρχει κάποιο πρόβλημα στον ψυχισμό μας, δηλαδή όταν το σώμα απαιτεί, περισσότερη ενέργεια υλοποίησης, η ενέργεια «διατήρησης» του μειώνεται… Δηλαδή, η ενέργεια που μας κρατά στο κάθε «Τώρα», εκείνη την στιγμή, είναι μικρότερη από ότι συνήθως, διότι απορροφάται για να υλοποιηθεί το σώμα… 

Θυμίζω πάλι ότι, η Ενέργεια Διατήρησης, έρχεται από την Τέταρτη Διάσταση, από την Ζωτικότητα μας… Αν η Ζωτικότητα είναι χαμηλή (ασχέτως αν έχουμε πλεόνασμα από λίπος, επάνω στο σώμα μας) τότε η Ενέργεια «Διατήρησης» δημιουργεί τάση, για μικρότερη εμφάνιση και μεγαλύτερο κενό, την στιγμή του «Τώρα»… 

Κάτι όμως που η Συνειδητότητα το αγνοεί, διότι απορρίπτει οποιαδήποτε αλλαγή στο νόμο 3/1 (εμφάνιση/ κενό) και το διορθώνει αμέσως… Πως το διορθώνει αυτό; «Κατεβάζοντας» ενέργεια από την Πέμπτη Διάσταση, η οποία όμως είναι Χαοτική… Δηλαδή, μιλώντας για το ανθρώπινο σώμα, μέσα σε εκατομμυριοστό του γραμμικού χρόνου, ανάμεσα στις διαδοχικές εμφανίσεις των «Τώρα» μας, υλοποιείται μέσα στο σώμα μας  ένα νέο σώμα, το οποίο έρχεται από την Πέμπτη Διάσταση Χαοτικά… 

Δηλαδή φέρει την Πληροφορία της Ζωής, αλλά στερείται Μορφής και Σχεδιασμού Ανθρώπου… Δηλαδή τι είναι αυτό; Υλοποιείται ένα νέο μέρος του σώματος μας, το οποίο είναι μεν κυτταρικό, αλλά άμορφο και αθάνατο, δηλαδή εκτός νόμων, χαοτικό... δηλαδή καρκίνος…

Και το σώμα αυτό του καρκίνου (για παράδειγμα, ή άλλη ανωμαλία) που ξεκινά να ζει μέσα μας, έρχεται η ζωτικότητα την επόμενη στιγμή - που το ενεργειακό επίπεδο ισορροπεί - και το εξαφανίζει, παίρνοντας πάλι την θέση του το φυσιολογικό μέρος, που λόγω του ενεργειακού ελλείμματος, το εμφάνισε… 

Αν η ζωτικότητα όμως, συνεχίσει να παρουσιάζει αδυναμία και το ξένο σώμα προλάβει και αυξηθεί σε ένα βαθμό, τότε η συνειδητότητα είναι αδύνατο, να τα καταφέρει μόνη της και πλέον μιλάμε για ασθένεια του σώματος… 

Μια ασθένεια που πάντα ξεκινά, από «ασθένεια» της ψυχής…

Παρόμοια κατάσταση με την Ελλειμματική Ζωτικότητα, μπορεί να παρουσιαστεί και με τις Ενεργειακές Θεραπείες, αν αυτές γίνονται τόσο συχνά και καθημερινά, όπου οδηγούν το Σύστημα Αυτοΐασης σε Αδράνεια ή Δυσλειτουργία… 

Στην περίπτωση της ενεργειακής θεραπείας, ο κάθε θεραπευτής, στέλνει ενέργεια όχι στο σώμα, αλλά στο αόρατο μέρος του Ενεργειακού Πεδίου του Εαυτού… Στην Τέταρτη Διάσταση… Μια Ενέργεια που δρα σαν Ζωτικότητα… 

Συγχρόνως, μπορεί να αισθανθεί ο θεραπευτής το πρόβλημα, διαβάζοντας την Συνειδητότητα, που επιστρέφει με την Αντίστροφη Ροή… Δηλαδή ο θεραπευτής «διαβάζει» την ενέργεια που νοσεί, η οποία επιστρέφει μέσα στην Τέταρτη Διάσταση και συγχρόνως, διοχετεύει ενέργεια στο μέρος, που πρόκειται να υλοποιηθεί σε λίγο… Η ενέργεια που απορροφάται, ανεβάζει το Επίπεδο της Ζωτικότητας, στο Επίπεδο της Ενέργειας Διατήρησης και το σώμα αρχίζει να υλοποιείται πάλι φυσιολογικό χωρίς ασθένεια… 

Αν όμως αυτό συνεχιστεί σε ένα υγιές σώμα, τότε έχουμε πρόβλημα... διότι διαταράσσεται το φυσιολογικό επίπεδο…
Ο θεραπευτής δηλαδή, που αδυνατεί να «διαβάσει» κάποιο πρόβλημα, αλλά στέλνει αδιακρίτως ενέργεια, στην ουσία στέλνει ασθένεια, «καίγοντας» το ενεργειακό πεδίο του ασθενή, το οποίο αμέσως μετά την «θεραπεία» λειτουργεί ελλειμματικά. Ο θεραπευτής επίσης, ο οποίος έχει δικό του πρόβλημα ζωτικότητας, πρέπει να σταματήσει αμέσως τις θεραπείες προς άλλους, διότι σε εκείνη την περίπτωση, αδυνατεί να αντλήσει ενέργεια από το Αιθερικό, αλλά στέλνει δική του… 

Με τον τρόπο αυτό, πρώτον εξασθενεί ο ίδιος ο θεραπευτής και δεύτερον, η ενέργεια που στέλνει είναι μπλοκαρισμένη από τον ίδιο, άρα αδύνατον να δημιουργήσει Ζωτικότητα και Υγεία…

Ο αναγνώστης πλέον, έχει αρχίσει και αντιλαμβάνεται, το Ενεργειακό Εύρος του Εαυτού μας, την Λειτουργία της Ψυχής Μας, για την Δημιουργία του Αισθητού Κόσμου, μέσω των Πεποιθήσεων και του Εγώ, που Παράγονται από την Αλλοίωση, της Αλληλεπίδρασης της Ψυχής, με τον κόσμο… 

Και όλα αυτά τα συνθέτει, γύρω από την διευρυμένη έννοια του όρου: «Ενεργειακό Πεδίο», κάτι το οποίο θα βρίσκουμε μπροστά μας πλέον… 

Επίσης ο αναγνώστης, αρχίζει και αντιλαμβάνεται τις διαφορές, που έχει το υλικό του σώμα, από τον υπόλοιπο Εαυτό, ο οποίος έχει άμεση σχέση με την Ψυχή Του… Την Ψυχή, που Είναι η Αιτία και το Μέσο της Ύπαρξής Μας Παντού... 

Ενός Παντού, Που Στον Αισθητό Κόσμο - αυτό μεταφράζεται πάντα, σε: «Εδώ και Τώρα»…

(Αλκιρέας)

ypernoisis.gr
codepetalouda.blogspot.gr