Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2021

Θεός και Πίστη Μέσα Από τα Μάτια του Ειρηνικού Πολεμιστή...

"Ο αληθινός πολεμιστής, Σωκράτη, διατηρεί την ανθρωπιά του ακόμη και στην μάχη. Κερδίζοντας έναν βάρβαρο θρίαμβο, εξακολουθείς να διακυβεύεις την ψυχή σου. Αυτοί που πολεμούν τον δράκο, μπορούν να γίνουν ο δράκος."

"- Κάποτε είχα έναν δάσκαλο που μου είπε ότι δέσμευση σημαίνει, να κάνεις αυτό που ξεκίνησες ή να πεθαίνεις προσπαθώντας.

- Δεν θα καθίσεις εδώ μαζί μας, σαν ένας από εμάς, για μερικά ακόμα χρόνια; 
Ενώ αυτοί οι άνθρωποι τριγυρίζουν ελεύθεροι;

- Οι άνθρωποι τριγυρνούν ελεύθεροι ανά την Γη, Σωκράτη.. Η ίδια η φύση τριγυρνά ελεύθερη - με τυφώνες και σεισμούς και πανώλες και ακρίδες.. Ακόμα και τώρα, αθώοι πεθαίνουν από βία και λοιμούς, ανάμεσα σε δεκάδες χιλιάδες άλλους ανθρώπους πάνω στη Γη... Ποιος έχρισε εσένα υπεύθυνο; Ποιος σου έδωσε την σοφία, ώστε να γνωρίζεις ποιος πρέπει να ζήσει και ποιος να πεθάνει και πώς;;; Ποιος είσαι για να γνωρίζεις την θέληση του Θεού;;;

- Σε ποιον Θεό αναφέρεσαι, Πατέρα Σεραφείμ; 
Τον ελεήμονα και δίκαιο Θεό, που βρήκε αρμόζον μέσα από την απέραντη σοφία του, να πάρει την οικογένειά μου; Αυτός είναι ο Θεός στον οποίο προσεύχεσαι;;;

- Λοιπόν, Σωκράτη, επιτέλους αντιμετωπίζεις αυτό που σε βάραινε τόσο καιρό.. Εύχομαι να είχα μια απάντηση - μερικές γλυκές λέξεις για να ελαφρύνω την καρδιά σου.. Όμως ο Θεός, παραμένει ένα μυστήριο ακόμη και για εμένα... 

..Υπήρχε κάποτε ένας σοφός άνδρας που είπε: "Υπάρχουν τρία μυστήρια σε αυτό τον κόσμο: ο αέρας για τα πουλιά, το νερό για τα ψάρια και η ανθρωπότητα για τον εαυτό της"... Εγώ έχω βρει, πως ο Θεός είναι το μεγαλύτερο μυστήριο από όλα, αλλά παράλληλα τόσο οικείος, όσο το καρδιοχτύπι μας, τόσο κοντά όσο η επόμενη αναπνοή μας.. περιβάλλοντάς μας τόσο κοντά, όσο η επόμενη αναπνοή μας.. περιβάλλοντάς μας σαν τον αέρα, σαν το νερό... Πανταχού Παρών... 

Αλλά ο νους μας δεν μπορεί να χωρέσει τον Θεό, μόνο η καρδιά... Εκεί είναι που θα βρεις την πίστη...

- Σταμάτησα να πιστεύω στον Θεό εδώ και χρόνια.

- Ο Θεός αγκαλιάζει ακόμα και τους άπιστους. Πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς;;; Δέξου το μυστήριο, Σωκράτη. Εμπιστεύσου το... Σταμάτα να προσπαθείς, τι θα έπρεπε και τι δεν θα έπρεπε να είναι, και θα βρεις την πίστη σου ξανά.

- Οι λέξεις σου, πάντα είχαν τη γεύση της αλήθειας, Πατέρα.. αλλά κατά κάποιον τρόπο, αδυνατώ να πιάσω το νόημά τους.

- Κάποτε, δεν μπορούσες καν να πιάσεις το ράσο μου.. Και τώρα κοίταξε τι συνέβη με λίγη υπομονή..

- Και με πολύ εξάσκηση.

- Ναι. Και ίσως είναι καιρός να εξασκηθείς.. με άλλο τρόπο. Η εκπαίδευσή σου σού έχει μάθει τα όρια του νου...

 ..Το Πνεύμα είναι μια μεγάλη σκάλα προς τον Ουρανό, αλλά σταματά, δίχως να αγγίζει τον Παράδεισο... Μόνο η Σοφία της Καρδιάς, μπορεί να ρίξει Φως στον δρόμο...
Ο Αρχαίος συνονόματός σου, ο Σωκράτης, θύμισε στους νέους της Αθήνας, ότι η σοφία ξεκινά με την Αναζήτηση...

- Αλλά πέρα από αυτά τα εντυπωσιακά λόγια, Σεραφείμ, τι πρέπει να κάνω;  ...
Τι πρέπει να κάνει ο οποιοσδήποτε; 

...Να βάλει το ένα πόδι μπροστά από το άλλο! Είσαι μονάχα ένας παίκτης σε ένα δράμα, μεγαλύτερο απ' όσο μπορεί κανείς - εκτός από τον Θεό - να χωρέσει στο νου του... Μερικές φορές, δεν είμαι καν σίγουρος, ότι ακόμα και ο ίδιος ο Θεός, μπορεί να το καταλάβει. 

...Μπορούμε μόνο να παίξουμε τον ρόλο που μας δίδεται... Καταλαβαίνεις; 

...Αυτοί που εμφανίζονται στην ζωή σου - είτε για να βοηθήσουν, είτε για να σε βλάψουν - είναι όλοι σταλμένοι από τον Θεό... Συνάντησέ τους όλους με ειρηνική καρδιά, αλλά με το Πνεύμα του Πολεμιστή... Θα αποτύχεις πολλές φορές, αλλά αποτυγχάνοντας θα μάθεις και μαθαίνοντας θα βρεις τον δρόμο σου... Στο μεταξύ, παραδώσου στην θέληση του Θεού - στην ζωή που σου δόθηκε... στιγμή προς στιγμή...

- Πώς γίνεται να γνωρίζω την θέληση του Θεού, Σεραφείμ;

- Η πίστη δεν εναπόκειται, στο "να γνωρίζεις κάτι με σιγουριά".. 

Απαιτεί μονάχα το κουράγιο να αποδέχεσαι, πως ό,τι συμβαίνει... είτε αυτό φέρνει ευχαρίστηση, είτε πόνο, είναι για το Ανώτερο καλό..."

bibliofagion.blogspot.com

Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2021

Μια ταπεινή κάμπια... (Ιστορίες να σκεφτείς)

 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρξε μια κάμπια... 

Ένιωθε ταπεινή κι ίσως στ’ αλήθεια να ήταν, αν την κοίταζες με τα μάτια των πολλών... Για το κάλλος της σίγουρα δεν φημιζόταν... Θα μπορούσες μάλιστα, να την χαρακτηρίσεις ακόμη κι αποκρουστική, με τα αμιγώς αντικειμενικά κριτήρια  εφόσον φυσικά, συγκαταλέγεσαι στο πλήθος που με πάθος τα ενστερνίζεται...

Η κάμπια μας δεν διακρινόταν, για το ιδιαίτερο ταλέντο της σε κάποιον συγκεκριμένο τομέα... Δεν διέθετε δηλαδή, εκείνες τις αξιοσημείωτες δεξιότητες, που θα της επέτρεπαν να υπερβεί την φυσική της ασχήμια και να εδραιωθεί κοινωνικά. Τα υπόλοιπα ζώα την χλεύαζαν και τα πιο συμπονετικά, απλώς την περιφρονούσαν... Οι άνθρωποι συχνά πατούσαν πάνω της, κι ύστερα σκούπιζαν τα υποδήματά τους στο χαλί, με μια παραπάνω επιμέλεια.

Κάποιο απόγευμα, πέρασε από δίπλα της ένα εντυπωσιακό λιοντάρι, με πυκνή χαίτη κι αναμφισβήτητη ομορφιά. Κάθε τόσο κοιτούσε μελαγχολικά δεξιά κι αριστερά του... Καθώς δεν είχε πάρει χαμπάρι την κάμπια, άφησε κάποτε τα δάκρυα να κυλήσουν ελεύθερα, από τα περήφανα μάτια του... Τα δάκρυα δεν άργησαν να γίνουν παραπονεμένος λυγμός...

Η κάμπια πλησίασε χωρίς δισταγμό το λιοντάρι κι άκουσε με ενδιαφέρον και σπάνια τρυφερότητα, την στενάχωρη ιστορία του. Του έδωσε, μάλιστα, ένα σωρό υπέροχες συμβουλές και του θύμισε, πως δε χρειάζεται πάντα να φαίνεται άτρωτο, πως δικαιούται να νιώθει εντάξει
  όντας απλώς ο εαυτός του  με τους μεγαλειώδεις βρυχηθμούς και την βαθιά απόγνωση.

Το λιοντάρι χαμογέλασε συγκινημένο...

«Ξέρεις, κανείς ποτέ δε με αφουγκράστηκε, δεν κατάφερε να διακρίνει ποιος είμαι πίσω από το επιβλητικό παρουσιαστικό μου», είπε... Η κάμπια εξήγησε στον βασιλιά της ζούγκλας, πως μια ζωή παρατηρούσε από την αόρατη γωνιά της ανθρώπους και ζώα, καταλήγοντας, σε αμέτρητα χρήσιμα συμπεράσματα για την φύση και τα κίνητρά τους.

«Νοείσαι πράγματι για σπουδαία λοιπόν! Βλέπεις την ψυχή πίσω από την ετικέτα της», διαπίστωσε ο άρχοντας του δάσους.

Από τότε, οι δυο τους έγιναν αχώριστοι φίλοι και σύντομα έφτασε η στιγμή, που η κάμπια μεταμορφώθηκε σε μια υπέροχη πεταλούδα... Τότε, το λιοντάρι την κοίταξε περήφανα. Θαύμασε τα χρώματά της, την χάρη της στο πέταγμα, το ελεύθερο πνεύμα της 
  που πια συγχρονιζόταν τέλεια με τον άνεμο   που έπαιζε μαζί του, όπως κάθε σοφός διασκεδάζει με τις άπειρες πιθανότητες του Σύμπαντος...

Η κάμπια ξαπόστασε κάποτε στην πλάτη του βασιλιά της ζούγκλας...

«Ποτέ δεν θα αποκτούσα φτερά, αν εσύ δεν με ξεχώριζες», του είπε και δάκρυσε. «Υπερβολές», απάντησε ταπεινά το λιοντάρι.

«Η αλλαγή, αποτελεί μια εσωτερική διαδικασία και, συνεπώς, σου αξίζουν ολοκληρωτικά τα εύσημα»... «Κι όμως», επέμεινε η πεταλούδα... «Είμαστε ζωντανοί οργανισμοί, θνητοί κι ευάλωτοι. Έχουμε, λοιπόν, ανάγκη ο ένας τον άλλον, στην πορεία μας προς την εξέλιξη... Ένα χάδι, κάποιο πλατύ χαμόγελο, μια ενθαρρυντική κουβέντα, επιταχύνουν την πνευματική μας μετατόπιση. Σε συνάντησα πίσω από την πανοπλία σου και με διέκρινες, παρά την ταπεινή μου καταγωγή. Εσύ εξοικειώθηκες με τα συναισθήματά σου κι εγώ αμφισβήτησα το πεπρωμένο μου. Μαζί τα καταφέραμε συνεπώς», του αποκρίθηκε.

Έπειτα πέταξε ψηλά στον ουρανό... Είχε μεγάλο ταξίδι μπροστά της, μα όσες Ηπείρους κι αν επισκέφτηκε, ουδέποτε ξέχασε τον πρώτο της φίλο, αυτόν που την αγάπησε, όταν ακόμη η ίδια δεν αγαπούσε τον εαυτό της.

Γιατί τελικά αιωνίως, προχωράμε όλοι μαζί και μέρος κάθε καθοριστικής αλλαγής, το χρωστάμε σε όσες γενναιόδωρες καρδιές μας συμπεριφέρθηκαν, όπως θα μπορούσαμε να είμαστε... Στους υπέροχους ιδεαλιστές, που επέμειναν πως φτιαχτήκαμε από το υλικό των ονείρων, τις νύχτες που βουτούσαμε στους εφιάλτες μας.

Και τις δύσκολες μέρες - όταν αισθανόμαστε χαμένοι, αδύναμοι και νευρικοί - ξανασηκωνόμαστε κουβαλώντας ως καύσιμα στην ψυχή, τα λόγια αυτών που μας ξεχώρισαν 
 το αδιανόητο πείσμα τους να τα καταφέρουμε  που μ’ έναν αλλόκοτο τρόπο μετατράπηκε και σε προσωπικό μας στοίχημα.
Έτσι, την επόμενη φορά που θα βιαστούμε να θεωρήσουμε έναν άνθρωπο χαμένη υπόθεση, απλώς ας το ξανασκεφτούμε... Ταυτίζοντας καρδιές με ταυτότητες, στερούμαστε οι ίδιοι την μοναδική ευκαιρία, να σαλπάρουμε προς το λιμάνι της φωτεινότερης εκδοχής μας.

Καθένας μας – ας μην ξεχνάμε – όσο μακριά από το μονοπάτι του κι αν βρίσκεται, κρύβει μέσα του ένα υγιές κομμάτι που αν αναδειχθεί 
– θα θεριέψει σαν φωτιά – τρέποντας τις θρασύδειλες σκιές σε άτακτη φυγή.

Και Μονάχα Μαζί, Θ’ Αλλάξουμε Τον Κόσμο...

Εξάλλου εάν ο κόσμος ετούτος, δύναται να ελπίζει σε μια κάποιου είδους μεταμόρφωση, έχει τόσο μεγάλη ανάγκη τους αιθεροβάμονες, που κοιτούν κάμπιες και στη θέση τους βλέπουν πεταλούδες...

Y.Γ: Η ταπεινή κάμπια προτού πετάξει μου ψιθύρισε ένα μυστικό: Λέει πως πλησιάζει η μέρα που οι πεταλούδες θα πολλαπλασιαστούν, ο ουρανός θα γεμίσει χρώματα και το σκοτάδι θα κρυφτεί πίσω από τον ήλιο μας... Ποιος ξέρει αν θα βγει αληθινή... Όπως και να έχει, εκείνη καλά το γνωρίζει πλέον ότι άξιζε η προσπάθεια...

(Κάπου στο διαδίκτυο)

Τετάρτη 16 Ιουνίου 2021

Όλοι Μας Μπορούμε Να Κάνουμε Την Διαφορά...

 Όλοι μας έχουμε πολλές ευκαιρίες κάθε μέρα, να βοηθήσουμε "στην πραγματοποίηση της φυσικής ροής των πραγμάτων"...

Κάθε αλληλεπίδραση μεταξύ των ανθρώπων ακόμη και η πιο απροσδόκητη, μας προσφέρει μια ευκαιρία: 

Ή να δώσουμε μια θερμή φλόγα αγάπης και ανθρωπιάς ή να αποποιηθούμε αυτής της ευκαιρίας και να αφήσουμε τον κόσμο στην ψυχρότητα του.

Ένας σοφός κάποτε είχε πει, πως κάθε κοινωνία κρίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζει, τους λιγότερο τυχερούς και αδύναμους...

Η ιστορία που ακολουθεί ας μας κάνει να συλλογιστούμε, να αναρωτηθούμε, να σκεφτούμε και να πράξουμε...

Σε ένα φιλανθρωπικό δείπνο ενός σχολείου, για παιδιά με μαθησιακά προβλήματα, ο πατέρας ενός μαθητή εκφώνησε μια ομιλία, που ποτέ δεν θα την ξεχνούσε κανείς.

Μετά την εξύμνηση του σχολείου και των θαυμάσιων δασκάλων, έκανε την εξής ερώτηση:

-"Όταν δεν παρεμβάλλονται εξωτερικοί παράγοντες, η φύση κάνει την δουλειά της τέλεια. 
Δυστυχώς ο γιος μου Shay δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα, με τον τρόπο που το κάνουν τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει μέχρι βάθους τα πράγματα, όπως οι άλλοι... Που είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων, όταν πρόκειται για το παιδί μου;"

Το κοινό σώπασε σε αυτή την ερώτηση...
Ο πατέρας συνέχισε: "Σκέφτομαι πως όταν γεννιέται στον κόσμο ένα παιδί όπως ο Shay, σωματικά και ψυχικά ασθενής και ανήμπορος, παρουσιάζεται η μεγάλη ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε την ανθρώπινη φύση και αυτό φαίνεται από τον τρόπο, με τον οποίον οι άλλοι αντιμετωπίζουν αυτό το παιδί."

Σε εκείνο το σημείο διηγήθηκε μια ιστορία:

Ο Shay και ο πατέρας του περπατούσαν σε ένα πάρκο, όπου ο Shay ήξερε πως υπήρχαν παιδιά που έπαιζαν baseball. Ο Shay τότε είπε στον πατέρα του: "Νομίζεις πως εκείνα τα παιδιά, θα με αφήσουν να παίξω μαζί τους;"

Ο πατέρας γνώριζε πως τα περισσότερα παιδιά, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν το παιδί του να παίξει στην ομάδα τους, αλλά γνώριζε επίσης, πως εάν του είχαν επιτρέψει να παίξει μαζί τους, αυτό θα του έδινε την ελπίδα αποδοχής από τους άλλους, πράγμα που ο Shay είχε πολύ μεγάλη ανάγκη.

Ο πατέρας του Shay, πλησίασε ένα από τα παιδιά στον αγωνιστικό χώρο και ρώτησε, εάν το παιδί του θα μπορούσε να παίξει μαζί τους (βέβαια δεν είχε καθόλου ελπίδα).

Το αγόρι κοίταξε γύρω του για έγκριση και είπε: "Χάνουμε με έξι πόντους και το παιχνίδι είναι στο όγδοο γύρο. Νομίζω πως μπορεί να μπει στην ομάδα, θα τον βάλουμε να παίξει στο ένατο γύρο".

Έτσι ο Shay, κάθισε στον πάγκο της ομάδας και με ένα τεράστιο χαμόγελο φόρεσε την φανέλα της ομάδας.

Ο πατέρας είδε όλη την σκηνή με δάκρυα στα μάτια και με μια ζεστασιά στην καρδιά... Τα παιδιά είδαν πόσο χαρούμενος ήταν ο πατέρας, στην ιδέα πως ο γιος του έγινε αποδεχτός από τους άλλους.

Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα είχε πάρει κάποιους πόντους αλλά παρέμενε πάντα πίσω στο σκορ, κατά τρεις πόντους...

Στις αρχές του ένατου γύρου, ο Shay φόρεσε το γάντι και μπήκε στο γήπεδο.

Παρόλο που καμία βολή δεν πήγε προς το μέρος του, εκείνος ήταν πολύ ευτυχισμένος... μονάχα με την ιδέα πως έπαιζε baseball και με ένα μεγάλο χαμόγελο χαιρέτησε τον πατέρα του. 

Στο τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay σκόραρε ακόμη και ήταν πολύ κοντά να πάρει και την νίκη.

Ο επόμενος που έπρεπε να χτυπήσει με το μπαστούνι, ήταν ο Shay...

Θα τον άφηναν όμως να χτυπήσει εκείνος με το μπαστούνι, παρόλο που παιζόταν η παρτίδα;

Έμειναν όλοι έκπληκτοι όταν είδαν τον Shay, να πηγαίνει στο σημείο βολής.

Όλοι ήξεραν πως ήταν αδύνατον για το παιδί να κάνει κάτι τέτοιο, μιας και δεν ήξερε ούτε πως να κρατήσει το μπαστούνι και ακόμη χειρότερα, πως να χτυπήσει την μπάλα.

Παρόλα αυτά, όταν ο Shay πήρε θέση, αυτός που πετάει την μπάλα, γνωρίζοντας πως η ομάδα προτίμησε να χάσει τον αγώνα, από το να κάνει ευτυχισμένο τον Shay, πλησίασε κοντά του και του πέταξε την μπάλα σιγά, ούτως ώστε ο Shay να την χτυπήσει με το μπαστούνι. 

Το πρώτο χτύπημα του Shay ήταν άστοχο. Ξανά ο "σκοπευτής" πλησίασε και πέταξε πολύ σιγά και γλυκά την μπάλα... Αυτή την φορά ο Shay χτύπησε την μπάλα και εκείνη γύρισε αργά στον σκοπευτή. Ο σκοπευτής πήγε να πιάσει την μπάλα και την πέταξε τόσο δυνατά, πέρα από την πρώτη βάση, ούτως ώστε να δώσει χρόνο στον Shay, να πάει στην πρώτη βάση.

Όλοι οι θεατές άρχισαν να ζητωκραυγάζουν και να παροτρύνουν τον Shay, να πάει στην πρώτη βάση... Ο Shay ποτέ του δεν είχε τρέξει τόσο μακρυά, αλλά το έκανε, και έτσι έφτασε στην πρώτη βάση ευτυχισμένος και ενθουσιασμένος. 

Εκείνη την στιγμή, όλοι άρχισαν να του φωνάζουν να τρέξει στην δεύτερη βάση. Παίρνοντας ανάσα ο Shay, άρχισε να τρέχει πάλι μέχρι την δεύτερη βάση. Μέχρι να φτάσει στην δεύτερη βάση, η αντίπαλη ομάδα είχε πιάσει την μπάλα... το αγόρι που είχε πιάσει την μπάλα, γνώριζε πως μπορούσε να κερδίσει και να γίνει ο ήρωας του αγώνα, θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στο παιδί της δεύτερης βάσης, πριν ακόμη φτάσει ο Shay, αλλά έκανε ότι ακριβώς έκανε και ο σκοπευτής πριν, πέταξε δυνατά την μπάλα επίτηδες μακρυά από το παιδί της τρίτης βάσης, ούτως ώστε να μην μπορεί να την πιάσει.

Όλοι φώναζαν: "Μπράβο Shay, τρέχα!!!" Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, με την βοήθεια ενός άλλου παιδιού... Την στιγμή που ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, όλοι φώναζαν: "Τρέξε τώρα πάλι στην πρώτη βάση!!!" και έτσι και έκανε, από μόνος του επέστρεψε στην πρώτη βάση, όπου όλοι μαζί τον σήκωσαν στα χέρια και τον έκαναν τον ήρωα του αγώνα.

Εκείνη την ημέρα, είπε ο πατέρας κλαίγοντας, τα παιδιά και των δύο ομάδων έδωσαν ένα μήνυμα σε αυτόν τον κόσμο... Έδωσαν ένα μεγάλο δώρο Αγάπης και Ανθρωπιάς...

Ο Shay πέθανε τον χειμώνα, αλλά δεν ξέχασε ποτέ, πως είχε γίνει ο ήρωας του αγώνα και πως είχε κάνει τον πατέρα του υπερήφανο και ευτυχισμένο... δεν ξέχασε ποτέ, την αγκαλιά της μητέρας του όταν γύρισε στο σπίτι και της είπε, πως έπαιξε baseball και κέρδισε...

Αυτήν την υπέροχη ιστορία μου την έστειλε μια φίλη ♥ ... τα συμπεράσματα δικά σας...

Σάββατο 12 Ιουνίου 2021

Τι Είναι Οι Πεποιθήσεις; ( Ή Αλλιώς Τι Είμαστε Χωρίς Αυτές;;)

Οι Πεποιθήσεις Μας Δίνουν Μια Αίσθηση Ταυτότητας...
Μας βοηθάνε να τοποθετούμε τον εαυτό μας σε ένα πλαίσιο και γίνονται βάση, για να χτίσουμε τις σκέψεις μας και τον τρόπο συμπεριφοράς μας...

Σε δεύτερη φάση λειτουργούν ως ζώνη ασφάλειας, ανάμεσα σε εμάς και σε κάτι εξωτερικό.

Στην ουσία οι πεποιθήσεις είναι απλώς ταμπέλες, που χρησιμοποιούμε για να αναγνωρίσουμε κάτι άγνωστο... Τις τοποθετούμε πάνω στο "άγνωστο" και είτε προσπαθούμε να τις επιβεβαιώσουμε, είτε να τις απορρίψουμε, σε μια προσπάθεια να φτιάξουμε μια σχέση οικειότητας ή αποφυγής μαζί τους.

Ως ενήλικες, το λογικό κομμάτι του εαυτού μας είναι ανεπτυγμένο και φιλτράρει σε μεγάλο βαθμό, τον τρόπο που θα δημιουργήσει μια πεποίθηση.

Ως παιδιά όμως αυτό, είναι εξαιρετικά δύσκολο...

Οι λέξεις που ακούμε στην παιδική ηλικία, έχουν μεγάλη βαρύτητα και δυναμική και αποτυπώνονται βαθιά μέσα μας. Ο παιδικός νους τις πλάθει στην υπερβολή τους και τις καταγράφει μέσα του, με μορφές και μεγέθη πλασματικά.

Μεγαλώνοντας, κάποιες τις απορρίπτουμε αναγνωρίζοντάς τες - ως Ψευδαισθήσεις - ενώ κάποιες άλλες, τις κρατάμε βαθιά μέσα μας και τις τροφοδοτούμε έστω και Ασυνείδητα.

Με το πέρασμα του χρόνου, οι πεποιθήσεις μετατρέπονται σε ένα σύμπλεγμα καναλιών με ατέλειωτες διακλαδώσεις, όπου η αλήθεια με την ψευδαίσθηση, απέχουν ελάχιστα μεταξύ τους και εμείς δυσκολευόμαστε να τις ξεχωρίσουμε.

Αν φανταστούμε τον Εαυτό και προσπαθήσουμε να φανταστούμε την θέση των πεποιθήσεων πάνω στον Εαυτό, αυτές θα λέγαμε ότι βρίσκονται στο εξωτερικό περίβλημα του... 
Στην επιδερμίδα του Εαυτού μας. 

Και όσο πιο μακριά από το Κέντρο Του, τόσο περισσότερες και περίπλοκες, με ατέλειωτες διακλαδώσεις είναι οι πεποιθήσεις μας.

Όσο όμως, εμβαθύνουμε στον Εαυτό στοχεύοντας στο Κέντρο Του, ο Εαυτός μας ο ίδιος, προσπαθεί να τις συρρικνώσει ή καλύτερα, να τις ενσωματώσει σ' έναν δρόμο... 

Έναν δρόμο ορατό, καθαρό και πλατύ... Την Αλήθεια.

Ο Εαυτός προσπαθεί να μετατρέψει τις πεποιθήσεις, σε Αλήθειες...

Και αυτός είναι ο σκοπός τους εξαρχής.

Στον Πυρήνα μας έχουμε μόνο Αλήθεια, δεν έχουμε πεποιθήσεις. 

Αυτές λειτουργούν απλά ως μέσο - ως γέφυρες - για να εμβαθύνουμε σταδιακά στον Εαυτό και να φτάσουμε στην Αλήθεια μας.

Οι πεποιθήσεις είναι εξαιρετικά εύπλαστες, τις διαμορφώνουμε όπως θέλουμε συνεχώς... 

Η Αλήθεια όμως είναι πάγια, σταθερή και αναλλοίωτη... Μπροστά στην Αλήθεια, κάθε πεποίθησή μας μικρή ή μεγάλη χάνεται... χάνει την δύναμη της.

Όσο λοιπόν εμείς, αφήνουμε την επιφάνεια και εμβαθύνουμε στον Εαυτό μας - Εκείνος θα προσπαθήσει να τις διασπάσει - για να τις διαχωρίσει σε Ψευδείς και Αληθινές...

Ότι δεν μοιάζει στην Αλήθεια, θα πρέπει να διαλυθεί.

Επειδή όμως σε μεγάλο βαθμό, οι πεποιθήσεις μας μας εξυπηρετούν, δίνοντάς μας την αίσθηση της ταυτότητάς μας, αντιστεκόμαστε να τις σπάσουμε, γιατί ενδόμυχα φοβόμαστε ότι θα χάσουμε ένα μέρος της.

Στην επιφάνεια του Εαυτού, διαχειριζόμαστε τις πεποιθήσεις μας - μέσω της Νόησης - και αισθανόμαστε ότι τις ελέγχουμε... Κάτω από την επιφάνεια όμως, μας ελέγχουν εκείνες.

Είμαστε ο πιο αυστηρός και ο πιο σκληρός κριτής του εαυτού μας... Και συχνά, τέτοιες είναι οι πεποιθήσεις που δημιουργούμε γι αυτόν.

Και μάλιστα, όσο πιο σκληροί οι χαρακτηρισμοί που του αποδίδουμε, τόσο πιο πιστευτοί γίνονται.

Ο Αυθεντικός μας Εαυτός δεν θα μας αποκαλούσε Ποτέ ''ανάξιους'', για παράδειγμα, γιατί Γνωρίζει πως Αξίζουμε κάθε Χαρά και Ευλογία.


Την αναξιότητα την προκαλεί ο ίδιος μας ο νους, που εκπαιδευμένος να στηρίζει κάθε συμπέρασμα - σε γεγονότα και επιβεβαιώσεις - δεν βρίσκει λόγους να νιώθει άξιος, οπότε μοιραία νιώθει ανάξιος.

Η λέξη που θα μπορούσε να συνοδεύει την πεποίθηση, είναι το "Υποθέτω".
Και η λέξη που θα συνόδευε την Αλήθεια, είναι το "Γνωρίζω".

Με αυτόν τον απλό τρόπο ίσως, μπορέσουμε να διαχωρίσουμε ως ένα σημείο, τις Ψευδαισθήσεις από τις Αλήθειες μέσα μας...

Όταν Υποθέτω είναι Πεποίθηση.
Όταν Γνωρίζω είναι Αλήθεια.

Και επιβάλλεται, οι πεποιθήσεις μας να είναι ελαστικές, ώστε να επαναπροσδιορίζονται συνέχεια.

Ο Αυθεντικός μας Εαυτός, μας Καλεί συνέχεια να τον Γνωρίσουμε... το Μόνο που ζητάει από Εμάς, είναι να τον Εμπιστευτούμε και να Απαγκιστρωθούμε από την επιφάνεια, που μας ταλαιπωρεί με τις Ψευδαισθήσεις της...


Αργυρώ Μπαϊμπάκη


Harmony Holistic Therapies Touch Of The Heart

Παρασκευή 11 Ιουνίου 2021

Ψευδαισθήσεις...

Ένα από τα βασικά στοιχεία του Τρισδιάστατου Κόσμου που ζούμε, είναι η Δυαδικότητα / Πολικότητα... Τίποτα δεν φαίνεται να στέκεται μόνο του, χωρίς το αντίθετο ή το συμπλήρωμά του...

Αρσενικό/Θηλυκό, Φως/Σκοτάδι, Ζωή/Θάνατος, Καλό/Κακό, η λίστα είναι ατέλειωτη... και το περιεχόμενό της διέπει την ύπαρξή μας, από το ξεκίνημα μέχρι το τέλος...

Όπου δράση και αντίδραση, ενώ κάθε φορά, που μια δύναμη εφαρμόζεται προς μια κατεύθυνση, την ίδια στιγμή παράγεται ένα ισόποσο, αντίρροπο φορτίο που θα την αντισταθμίσει, με απώτερο σκοπό, να την ισορροπήσει...

Έτσι, προκύπτει η σύγκρουση των αντίθετων όψεων της μίας Δύναμης, που όλοι μας γνωρίζουμε τόσο καλά... καθώς την βιώνουμε ασταμάτητα, εντός και εκτός.

Αυτό το βασικό στοιχείο ήταν ένας σημαντικός πόλος έλξης, για όλους εμάς που ήρθαμε σε αυτό το Πεδίο, με σκοπό να το Εξερευνήσουμε και ν`Αντλήσουμε Γνώσεις, από τον τρόπο που λειτουργεί και τ`αποτελέσματα που φέρνει.

Δεχτήκαμε να βυθιστούμε στο πηχτό σκοτάδι του Χαμηλού, Γήινου Κραδασμού της Ύλης - εδώ που όποιος Ενσαρκώνεται, ξεχνάει σχεδόν τα Πάντα απ`όσα γνώριζε πριν - τόσο για τον εαυτό του, όσο και για τον Κόσμο ολόκληρο...

Το ταξίδι είναι ιδιαίτερα δύσκολο... και απαιτεί Πνευματική Εγρήγορση, που θα λειτουργήσει ως Πυξίδα ώστε, να μην χαθεί ο Προσανατολισμός μέσα στον Κόσμο των Απατηλών Μορφών και σε μυριάδες ερεθίσματα, που απευθύνονται στις 5 αισθήσεις - αποσπούν την προσοχή μας - και καλούν σε πειραματισμό...

Η πρόκληση της Σωματικής Επιβίωσης είναι πολύ μεγάλη και στην πορεία των αιώνων, οι περισσότεροι ξεχαστήκαμε... Πιστεύοντας πως Αυτή είναι η μία και Μοναδική Πραγματικότητα... κι έτσι αφεθήκαμε, συνηθίσαμε και εγκλωβιστήκαμε, από τους Νόμους του Κάρμα και της Μετενσάρκωσης.

Επί σειρά αιώνων εκπαιδευθήκαμε σ' έναν Πλανήτη Φυλακή* να χρησιμοποιούμε - σχεδόν αποκλειστικά και μόνο - το Αριστερό Εγκεφαλικό Ημισφαίριο, να ζούμε ερμηνεύοντας κάθε τι στο περιβάλλον μας, μέσα από τα φίλτρα των αρσενικών μας ιδιοτήτων, κατά κανόνα κουρδισμένων στην Χαμηλή Οκτάβα της βίας, του μίσους, της αντιπαλότητας και της ανταγωνιστικότητας.

Γαλουχηθήκαμε με δοξασίες, που ήθελαν τις θηλυκές μας ποιότητες και ιδιότητες του Δεξιού Ημισφαιρίου στην Εξορία... υποβιβάσαμε τις γυναίκες σε πολίτες 2ης και 3ης κατηγορίας - φιμώσαμε το στόμα της καρδιάς μας - κυνηγήσαμε και κάψαμε κάθε μαγικό συναίσθημα, ικανό να μας συνδέσει με τον Εσωτερικό μας Κόσμο - μπροστά στην πύλη του οποίου - χτίσαμε τεράστια τείχη και φραγμούς Φόβου, όλα περίτεχνα διακοσμημένα, με μια τεράστια ποικιλία ενοχικών συμπλεγμάτων, κομπλεξικών και ανέραστων δογμάτων, που ονομάσαμε "ηθικές αξίες".

Έτσι ζήσαμε σ`έναν κόσμο, Στείρο και Στερημένο από κάθε σεβασμό απέναντι στην Ζωή, την οποία δολοφονήσαμε, βιάσαμε και εκπορνεύσαμε - σε κάθε ευκαιρία ως γνήσιοι κατακτητές - όπου η Ψευδεπίγραφη Ιστορία, υμνεί τα κατορθώματά τους - υψώνει αγάλματα και παρελαύνει στην μνήμη τους - πάντα με σκοπό, να μην αναρρώσουμε ποτέ από το δηλητήριο της ψυχρής και ωμής λογικής ενός Μονοδιάστατου μυαλού, που βρήκε την συμβολική εξωτερίκευσή του, στην μορφή κάθε τυράννου και δικτάτορα μικρού ή μεγάλου...

Ο συγκεκριμένος Εξελικτικός Κύκλος έφτασε στην Ολοκλήρωσή του, και τώρα βρισκόμαστε στο Χρονικό Σημείο, όπου αναγγέλλεται το Τέλος του Πειραματισμού για Όλους μας...

Η Κλήση Αφύπνισης Απευθύνεται Στο Σύνολο... ανεξάρτητα, το σημείο Αντίληψης και Προόδου που βρισκόμαστε, και Επάξια κερδίσαμε με τις προσπάθειές μας...

Τώρα Καλούμαστε να Βγούμε, από τις Συγκρούσεις των Αντιθέτων... και ν`αναζητήσουμε την Μέση Οδό σε όλα μας τα θέματα - να Θυμηθούμε, ότι Όλα ήταν μέρος του Συμπαντικού Σχεδίου - που εθελοντικά αποφασίσαμε να βοηθήσουμε την εκπλήρωσή του και προωθήσαμε εαυτούς, σε διαδοχικές ενσαρκώσεις για πολλούς αιώνες - παίζοντας δεκάδες διαφορετικούς ρόλους - ώστε να αποκτήσουμε μια σφαιρική, ολοκληρωμένη άποψη και Γνώση.

Βιώσαμε εμπειρικά, το καλό και το κακό σε πολλές εκφάνσεις, με πολλά πρόσωπα και εναλλαγές φύλου - πότε από την μεριά του θύτη και πότε από του θύματος - ώστε να έχουμε ισορροπημένη αντίληψη και πληρέστερη κατανόηση... Δοκιμάσαμε, ακραίες συνθήκες διαβίωσης και Μεταφέρουμε βαθιά καταχωρημένες Μνήμες, από την συνεισφορά μας στην Ιστορική Πορεία, πολλών τόπων και πολλών Εποχών.

Το Απόσταγμα αυτής της Γνώσης, η σοφία που οφείλουμε να έχουμε συσσωρεύσει... τώρα Καλείται να Τεθεί στην Υπηρεσία της Ανθρωπότητας... έτσι ώστε, να σταθούμε πλέον ως Μια Φυλή - Μια Οικογένεια, παραμερίζοντας κάθε Χωριστικότητα, κάθε Διαίρεση και κάθε Πόλωση μια για Πάντα.

*Πλανήτης Φυλακή: έτσι ονομάζονται οι κατακτημένοι, από Μοχθηρές Οντότητες Πλανήτες, όπου οι κάτοικοι αναγκάζονται να πληρώνουν για να ζουν, Διαιρεμένοι σε Τάξεις / Κάστες σκλάβων.


Είμαστε κύτταρα στο σώμα ενός οργανισμού - που προς το παρόν - τα Πεπερασμένα Εργαλεία Αντίληψης, που έχουμε στην διάθεσή μας, Αδυνατούν να Συλλάβουν...

Όσο επιμένουμε να ερμηνεύουμε το περιβάλλον μας, μέσα από τις Δυαδικότητες και τις Παραμορφώσεις τους... τόσο θα Παραμένουμε, Εγκλωβισμένοι και Απομακρυσμένοι από κάθε Ενοποίηση, που τόσο πολύ Χρειαζόμαστε, για να Υπερβούμε τους Περιορισμούς μας... και να λύσουμε, όλα εκείνα τα προβλήματα που μας βασανίζουν.

Κάθε κύτταρο είναι μοναδικό, με μια συγκεκριμένη αποστολή - με ιδιότητες και ποιότητες απαραίτητες - για την υγεία και την ισορροπία του συνόλου.

Η Ανθρωπότητα είναι ένα τεράστιο Καλειδοσκόπιο, και τώρα Ήρθε η Ώρα της να Λάμψει και πάλι... Αναλαμβάνοντας εκ νέου την αρχική της ευθύνη, στην Επιστασία της Γαίας, καθώς το μέλλον της φυλής, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το δικό της ("η φύση συστενάζει και συνωδίνει με τον Άνθρωπο").


Η περίοδος της φιλοξενίας, που τόσο άσχημα εκμεταλλευτήκαμε, λεηλατώντας και καταστρέφοντας τελείωσε... η Γαία είναι Έτοιμη για τον Επόμενο, Εξελικτικό της Κύκλο και Μας Καλεί μαζί της να την Βοηθήσουμε, για να μας βοηθήσει... και Όλοι Μαζί, να περάσουμε στην επόμενη φάση.

Για να συμβεί αυτό, πρέπει να βγούμε... από την Διαμάχη των Αντιθέτων... και ν`ανυψωθούμε στην Αντίληψη της Ενότητας, μέσα από κάθε μας Σκέψη, Λόγο και Πράξη.

Αυτή είναι η πιο ουσιαστική Ψευδαίσθηση - Αυτού του Πεδίου Ύπαρξης - και η μεγαλύτερη Παγίδα... καθώς μας Εγκλωβίζει σε ατέρμονες Αντιπαραθέσεις και Αντιπαλότητες... διαιωνίζοντας το σκοτάδι της Άγνοιας και της Πνευματικής μας Αμνησίας.


Προσπαθούμε σκληρά - να πείσουμε ο ένας τον άλλον - για τις απόψεις μας, ενώ ξεχνάμε... ότι ο Καθένας μας Είναι Μοναδικός... και έχει, μια εξίσου Μοναδική Αντίληψη της Πραγματικότητας!!!

Αντί να σεβόμαστε κάθε άποψη - όσο κι αν διαφέρει από την δική μας - απαξιώνουμε αλλήλους βίαια... εμμένοντας σε κάθε Μονοδιάστατη Οπτική, σαν να υπερασπιζόμαστε την ''Απόλυτη Αλήθεια'', που μόνο εμείς γνωρίζουμε... ενώ βουλιάζουμε σε έναν Άγονο Δογματισμό, που γιγαντώνει Μονάχα τον Εγωισμό Μας και συρρικνώνει το Πνεύμα Μας.

Αν είμαστε 8 δισεκατομμύρια περίπου αυτή την στιγμή, τότε υπάρχουν Τόσα αντίστοιχα Μονοπάτια Αυτοεκπλήρωσης και Αυτεπίγνωσης - το καθένα σωστό, γι`αυτόν που το διάλεξε και το βαδίζει στον δικό του ρυθμό - αφού σε αυτό, θα συναντήσει τις εμπειρίες που χρειάζεται για την εξέλιξή του.

Αν κάποιο απ`αυτά δεν μας ταιριάζει... τότε είμαστε πάντα ελεύθεροι να κρατήσουμε αποστάσεις, ν`απομακρυνθούμε και να αναζητήσουμε εκείνους, που βαδίζουν σε μονοπάτια πιο ταιριαστά και συμβατά, με το δικό μας.

Είναι γεγονός, ότι πολλοί μοιάζουν χαμένοι να περιφέρονται άσκοπα, γοητευμένοι - από Αρχαίες Σκεπτομορφές και Παρωχημένες ιδέες - "υπηρεσίας προς τον εαυτό" και "εξουσίας πάνω στους άλλους".


Οι περισσότεροι, είναι βαθιά υπνωτισμένοι και υποταγμένοι στην Σαγήνη της Δύναμης... ("συγχώρεσέ τους δεν βλέπουν τι κάνουν") και θα λάβουν, την Κλήση Αφύπνισης που τους αρμόζει, κάτι, που έχει ήδη ξεκινήσει.

Υπάρχουν και άλλοι, που έχουν κάνει την Επιλογή τους και Αμετανόητοι, στέκουν ενάντια στο Κάλεσμα... Επιδεικνύοντας αλαζονεία και περισσή σκληρότητα απέναντι στο Σύνολο, που θεωρούν πολύ Κατώτερό τους.

Σύντομα επίσης θα δούμε, πως υπάρχει μέριμνα και γι`αυτούς.

Στο Πεδίο της σχεδόν Απόλυτης Αμνησίας και της Δυαδικότητας, για να γίνει αντιληπτό το καλό, έπρεπε απαραίτητα να υπάρχει το κακό και φυσικά κάποιος να το ενσαρκώνει - με τρόπο ώστε - το συγκεκριμένο μάθημα, που αφορά στο Νόμο της Αιτίας και του Αιτιατού (Κάρμα) να γίνεται σαφές.

Κάποιοι, μολύνθηκαν σε βαθμό που πίστεψαν τον ρόλο τους, ταυτίστηκαν μαζί του ολοκληρωτικά... και έχασαν την επαφή με την ψυχή τους.

Ο Καθένας Θερίζει Ό,τι Έσπειρε Στο Πλήρωμα Του Χρόνου, Και Για Όλους Υπάρχουν Ευκαιρίες Διόρθωσης Και Επιστροφής.


Όλα τα μονοπάτια μηδενός εξαιρουμένου, οδηγούν στον ίδιο προορισμό - στην Πηγή - απ`όπου εκπορεύθηκαν.

Κάθε Σύγκριση Είναι Μάταιη Και Δηλώνει Άγνοια... Και Τίποτ`Άλλο.

Τώρα είναι η Ώρα, ο καθένας μας ν`Αναλάβει την Ευθύνη του δικού του δρόμου... ώστε να είναι Έτοιμος να εκπληρώσει την Αποστολή του... όταν θα Κληθεί να το κάνει.

Η τυφλή εμπλοκή με τις Δυαδικότητες και η ασφυκτική προσκόλληση, σε μία μονάχα όψη των πραγμάτων και των εννοιών... είναι το βασικότερο εμπόδιο - που ο καθένας πρέπει να ξεπεράσει - για να στραφεί στην Ενότητα - απ`όπου θα λάβει τις απαντήσεις που αφορούν - στα κατά κύριο λόγο, υπαρξιακά ερωτήματά του.

Η μεγάλη μας πρόκληση πλέον είναι η Σύνθεση των ιδεών και των εννοιών με στόχο το κοινό καλό (για κάθε μορφή ζωής).

Η πραγματική δυσκολία θα βρεθεί στο σημείο, όπου θ`αναγκαστούμε εκ των συνθηκών... να ξε-μάθουμε πολλά, απ`όσα γνωρίζουμε και θεωρούμε δεδομένα... Πολλά αξιώματα που χρησιμοποιήσαμε για να θεμελιώσουμε, την όποια Κοσμοθεωρία μας - καθώς έχουν ήδη αποδειχτεί περίτρανα Ανεπαρκή και Ανίκανα - να μας προωθήσουν και να μας ανυψώσουν... προς έναν καλύτερο, δικαιότερο και φωτεινότερο κόσμο.

Έχουμε ήδη περάσει στην τελική ευθεία - Προς την Μεγάλη Ανατροπή - κάτι που σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή, υπάρχει το ενδεχόμενο να προκύψουν... Συγκλονιστικά Γεγονότα σε Παγκόσμια Κλίμακα, που δεν θ`αφήσουν κανέναν ανεπηρέαστο και αδιάφορο... όπως γινόταν μέχρι τώρα.

Το πέπλο της ψευδαίσθησης που ζούμε - επί σειρά αιώνων αποσυντίθεται, όλο και περισσότερο... κάθε φορά, που κάποιος από εμάς Αποσύρει την προσοχή του, από τις εξωτερικές εικόνες και την στρέφει Εντός... ακυρώνει προγραμματισμούς που του επιβλήθηκαν, Διευρύνει την εμβέλεια των 5 αισθήσεων και Εκθρονίζει κάθε Δόγμα Χωριστικότητας από την Συνείδησή του.

Είμαστε Όλοι Υπεύθυνοι, Για Το Αν η Παρούσα Κατάσταση θα Διαρκέσει για Πολύ ή Λίγο ακόμη... 

Μπορούμε να Εστιάσουμε τις προσπάθειές μας - με Σκοπό να Επιταχυνθεί η Διαδικασία Αποδόμησης του Παλιού Κόσμου - ή να αφεθούμε να μας παρασύρουν τα γεγονότα... κάτι που όμως προϋποθέτει, Βίαιο και Απότομο Ξύπνημα.

Το Χρονοδιάγραμμα της Σταδιακής Απελευθέρωσης, ξετυλίγεται καθημερινά και ήδη, τα Σημάδια βρίσκονται μπροστά στα Μάτια μας μεταμφιεσμένα... σε Ρόλους-παρωδίες του Τρισδιάστατου Πεδίου, που φθίνει ολοένα.

Ο καθένας μας βλέπει και αντιλαμβάνεται, αυτά που έχει την ικανότητα να κατανοήσει... καθώς εκπαίδευσε τον εαυτό του, συνειδητά και όχι τυχαία... μαθαίνοντας να παρατηρεί - νηφάλια και αντικειμενικά - μακριά από κάθε δράμα και θυματοποίηση... Χρησιμοποιώντας τα Φίλτρα της Συμπόνοιας, της Ανεκτικότητας και του Σεβασμού... 

Ενώ αποφεύγει να κατα-κρίνει υποκειμενικά, κάτω από το πρίσμα της φανατικής Μισαλλοδοξίας της Επαρμένης, Εγωικής του όψης και της μόνιμα τρομοκρατημένης, Αμυντικο-επιθετικής, νοητικής του στάσης.

Οι Επιλογές όλων μας - έχουν ήδη γίνει Προ Πολλού - γι`αυτό και Είμαστε εδώ στην Παρούσα χρονική Περίοδο και Φάση...

Τώρα ήρθε η Ώρα να Κατανοήσουμε, τον Βαθύτερο λόγο και τον Απώτερο σκοπό μας - ν`Αφυπνιστούμε από τον Λήθαργο αιώνων - να Ανα-κτήσουμε την Σύνδεσή μας με τα Μυστήρια της Ύπαρξης... να ΕπαναΠρογραμματίσουμε το μυαλό μας... Γεφυρώνοντας τα δύο Εγκεφαλικά μας Ημισφαίρια... 

...Έτσι ώστε να θυμηθούμε ξανά την Αυθεντική, Πολυδιάστατη ταυτότητά μας... Επαναπροσδιορίζοντας την Αποστολή μας και Προωθώντας την Πανανθρώπινη Κοινωνία, σε Υψηλότερες Αξίες και Περιεκτικότερες Έννοιες!!!

anoptron.blogspot.gr

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2021

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΓΑΤΑΣ ❗

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι οι γάτες δεν κάνουν τίποτα, είναι τεμπέλικες και απλά τρώνε... Δεν είναι έτσι!

Ξέρετε ποια είναι η αποστολή της γάτας;
Όλες οι γάτες έχουν την δύναμη, κάθε μέρα, να απομακρύνουν την συσσωρευμένη αρνητική ενέργεια στο σώμα μας... 

Μόλις αποκοιμηθούμε απορροφούν αυτή την ενέργεια. Εάν υπάρχουν περισσότερα από ένα άτομα στην οικογένεια, και μόνο μία γάτα, μπορεί να συσσωρεύσει υπερβολική ποσότητα αρνητικότητας, απορροφώντας την ενέργεια πολλών ανθρώπων...

Όταν κοιμάται, το σώμα της γάτας απελευθερώνει την αρνητικότητα που μας στερεί.
Αν είμαστε πολύ στρεσαρισμένοι, μπορεί να μην έχουν αρκετό χρόνο για να απελευθερώσουν, όλη αυτή την αρνητική ενέργεια και ως εκ τούτου συσσωρεύεται ως λίπος, μέχρι να μπορέσουν... Οπότε παχαίνουν και νομίζεις, ότι ήταν το φαγητό που τους έδωσες... ή επειδή δεν κινούνται αρκετά... και η αλήθεια δεν είναι αυτή.
Είναι ωραίο να υπάρχουν περισσότερες από μία γάτες στο σπίτι, οπότε το βάρος μοιράζεται ανάμεσα τους.

Μας προστατεύουν και κατά την διάρκεια της νύχτας, έτσι ώστε να μην μπαίνουν ανεπιθύμητα πνεύματα στο σπίτι ή στο δωμάτιο μας ενώ κοιμόμαστε.
Αυτός είναι ο λόγος που τους αρέσει να κοιμούνται στο κρεβάτι μας. Και αν νομίζουν ότι είμαστε καλά, δεν θα κοιμηθούν μαζί μας... Αν υπήρχε κάτι παράξενο γύρω μας, θα πηδούσαν στο κρεβάτι μας και θα μας προστάτευαν...

Εάν κάποιος έρχεται σπίτι μας και οι γάτες νιώθουν ότι αυτό το άτομο, είναι εκεί για να μας βλάψει ή είναι κακός, οι γάτες μας περιβάλλουν για να μας ′′προστατέψουν"
Εάν έχετε μια γάτα ή και μια αδέσποτη γάτα, ανάμεσα στο σπίτι σας και το υιοθετεί ως σπίτι της, είναι επειδή χρειάζεστε μια γάτα αυτή την ώρα... Έτσι η αδέσποτη γάτα, προσφέρθηκε να βοηθήσει.... Ευχαριστώ την γάτα που επέλεξε το σπίτι μου, για αυτή την δουλειά. Εάν έχετε άλλες γάτες και δεν μπορείτε να κρατήσετε την αδέσποτη γάτα, βρείτε της μια θέση... Η γάτα ήρθε για κάποιο λόγο, άγνωστο σε εμάς σωματικά, και στα όνειρα φαίνεται ο λόγος της εμφάνισης της γάτας, εκείνη την ώρα...

Μπορεί να υπάρχει χρέος, Κάρμα, που πρέπει να πληρώσει... ''Οπότε μην πανικοβάλλεστε και τρομάζετε την γάτα."

Λοιπόν, ο ''αυτός'' θα πρέπει να επιστρέψει κάπως, για να εκπληρώσει αυτή την υποχρέωση...

Οι γάτες μας θεραπεύουν...

Οι γάτες είναι αξιολάτρευτα πλάσματα, και αγαπούν τους ιδιοκτήτες τους πάνω απ ' όλα, απλά, έχουν έναν διαφορετικό τρόπο να αγαπούν... Η αγάπη τους είναι αληθινή, γι’αυτό μην αμφιβάλλετε, είναι οι μεγάλοι και αληθινοί φίλοι μας και πάνω απ' όλα, καλοί σύντροφοι. 

(Άγνωστου)


Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2021

ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ ΣΟΥ!?...

 Γνωρίζατε ότι ο σκύλος σας, εκτός από το να σας κρατάει συντροφιά, έχει έρθει με μια πνευματική αποστολή, να σας στηρίξει στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής σας;

Τα σκυλιά είναι πλάσματα που παρασύρονται από αγάπη, στοργή και φροντίδα... Είναι ειλικρινείς, πιστοί και εξαιρετικά τρυφεροί.

Ναι είναι ζώα, αλλά έχουν τον τρόπο τους να είναι ένας φίλος, που τους δίνει τον τίτλο: "Ο Καλύτερος Φίλος του Ανθρώπου".

Τότε μπορείτε επίσης να πιστέψετε, ότι τα σκυλιά μπορούν να είναι άγγελοι που κυκλοφορούν ανάμεσά μας, σε μια ειδική αποστολή για την ανθρωπότητα.

Τα σκυλιά είναι συναισθηματικοί θεραπευτές, δεν θα δίσταζαν ποτέ να σε πλησιάσουν, να σε διδάξουν και να σε συνοδεύσουν, αν αισθάνεσαι λυπημένος ή αποθαρρυμένος...

Η Αποστολή τους Μπορεί να Είναι Αφιερωμένη σε Ένα Άτομο ή Μια Ολόκληρη Συλλογικότητα.

Πολλά σκυλιά κάνουν εντυπωσιακή δουλειά με έναν άνθρωπο, ή μπορούν να επηρεάσουν μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων ως οικογένεια.

Ο σκύλος - ένα κατοικίδιο σε μια οικογένεια - γίνεται αναπόσπαστος φίλος, αλλά υπάρχουν κάποια μυστικά, πίσω από αυτήν την φιλία...


Είναι Υποστηρικτές Ενέργειας...

Τα σκυλιά είναι προστάτες άγγελοι που απορροφούν τόσο από εσάς, όσο και από τα μέρη που πάλλονται από ανισορροπία... 
Στην συνέχεια καθαρίζονται με νερό, φυτά και άλλα στοιχεία.

Ακόμη θυσιάζονται για σένα, όταν υπάρχουν κακές ενέργειες, που μπορούν να σε επηρεάσουν... 
Ξέρουν ποια είναι η αποστολή τους, και δεν διστάζουν να σε προστατεύσουν από όλα.

Μερικοί ξαφνικοί θάνατοι σκύλων, οφείλονται στις ισχυρές ενέργειες που απορροφούν... Ένας καλός τρόπος για να καθαρίσετε αυτή την κακή ζωική ενέργεια, είναι να τους δώσετε πολλή αγάπη και χάδια. Τα χάδια τους δίνουν χαρά, επιλέγουν - πέρα από αυτό που πιστεύεις - επιλέγουν εσένα, όχι το αντίθετο.

Ακόμη και όταν έχετε την ευκαιρία να ′′επιλέξετε′′ ανάμεσα σε πολλά κουτάβια, αυτό που σας έχει επιλέξει θα σας προσεγγίσει και θα κερδίσει την εμπιστοσύνη και την στοργή σας... 
Και θα ξέρεις ότι διάλεξες καλά, αλλά δεν επέλεξες...

Είναι Οι Κομιστές Της Άνευ Όρων Αγάπης.

Τα σκυλιά είναι πιστά.
Κάθε μέρα θα σου δείχνουν ταπεινότητα και αγάπη άνευ όρων.

Δεν θα νιώσεις ποτέ, ότι ο σκύλος σου σ' έχει ξεχάσει, γιατί έρχεται πάντα να σε χαιρετήσει, θα κουνήσει την ουρά της ευτυχίας του όταν σε δει, ακόμα κι αν έχουν περάσει μόνο 5 λεπτά, από τότε που σταμάτησε να σε βλέπει.

Οι άγγελοι των σκύλων, μπορούν να δημιουργήσουν έναν τόσο ιδιαίτερο δεσμό, που ακόμη και ο θάνατος του ανθρώπου που αγάπησαν περισσότερο, μπορεί να τους καταστείλει σε τέτοιο βαθμό, που να αφήσουν τον εαυτό τους να πεθάνει... 
Επειδή η αποστολή τους δεν έχει τέλος στον κόσμο, δεν βρίσκουν πλέον νόημα στην ζωή.

Υπάρχουν περιπτώσεις που η απώλεια ανθρώπινου φίλου - κάνει αυτά τα κατοικίδια ζώα - να υποφέρουν από την ''αιώνια'' αναμονή, την ελπίδα ότι θα επιστρέψει, και αν καταλάβουν ότι έχει φύγει για πάντα, θα πεθάνουν για να τον συναντήσουν, σ' ένα άλλο σχέδιο συνείδησης.

Είναι ευαίσθητοι σε κάθε είδους δονήσεις.
Συνδέονται με πολύ υψηλές δονήσεις, που είναι απίστευτα ευαίσθητες.

Είναι σε θέση να αντιληφθούν πολύ περισσότερα από όσα φαντάζεστε... Είναι ενεργειακά ραντάρ, είναι πάντα σε εγρήγορση, ακόμα και όταν τα βλέπεις να ξεκουράζονται.

Έχουν εντυπωσιακή ευαισθησία στην ακοή, καθώς και στην οσμή και την όραση.

Μπορούν να δουν μέσα από διαστάσεις και πεδία, που οι άνθρωποι δεν μπορούν να αντιληφθούν... 
Αυτός είναι κι ο λόγος, που γίνονται ανήσυχα και ενοχλούνται από μια παράξενη παρουσία.

Είναι Ο Τέλειοι Συναισθηματικοί Θεραπευτές...

Σε προσωπικό επίπεδο, θα έχουν πάντα γνώση του ιδιοκτήτη τους και της οικογένειας, που τους έχει αποδεχτεί... 

Βεβαιωθείτε ότι όλα είναι πάντα σε αρμονία... Όταν βιώνουν θλίψη, κατάθλιψη, χτυποκάρδι ή κάποιο αρνητικό συναίσθημα, αναζητούν τρόπους να βελτιώσουν την διάθεσή σας.

Η κίνηση της ουράς τους, ακτινοβολεί δονητικά κύματα, που εναρμονίζουν το περιβάλλον... Είναι σημάδια αγάπης.

Τα σκυλιά είναι οι καλύτεροι φίλοι, οι καλύτεροι συνεργάτες στην ζωή... Είναι παιχνιδιάρικα και αθώα...

Είναι Απλά Άγγελοι Που Μπαίνουν Σε 4 Πόδια Και Κάνουν Την Ζωή Σου Ευτυχισμένη!!!
(Κάπου στο διαδίκτυο / Ένα μήνυμα για σένα από το σύμπαν)

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2020

Σε Αυτή Την Μάχη Θα Είμαστε Εμείς Νικητές!

Bring it on...

Σκέφτομαι, όλους εκείνους που θέλουν να μας κάνουνε κακό...

Όλους εκείνους, που έχουν βάλει σκοπό της ζωής τους, να μείνουμε λιγότεροι... Ξέρω, δεν θα έπρεπε να σκέφτομαι έτσι... Αλλά πλέον, η χορογραφία είναι φανερή...

Όλοι εκείνοι, που αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια ψεύτικη συνθήκη, ούτως ώστε, να είμαστε τώρα φυλακισμένοι στα ίδια μας τα σπίτια...
 
Να αντιμετωπίσουμε πάλι, μια λιτότητα... 
Πάλι έναν περιορισμό... Σε όλα μας τα όνειρα... 
Πάλι έναν φόβο, που πλανιέται πάνω από τα κεφάλια μας.
Πάλι κανονισμούς... Βομβαρδισμούς.
Επιπλέον ανάγκες. Επιπλέον έξοδα... 
Επιπλέον αιμορραγία.
Εκεί που πας να σηκωθείς, πάλι να πέφτεις...
 
Σκέφτομαι, πως αυτοί που δεν θα αντέξουν, θα χαθούν.
Και δεν μιλώ, για τον θάνατο κυριολεκτικά. 

Αν και αυτή, είναι η χειρότερη τους προδοσία (προσδοκία).
Γιατί δεν τους νοιάζει, να ρισκάρουν καμία ζωή... 

Μιλώ νοητικά όμως...
Κάποιοι, δεν θα αντέξουν.
Οικονομικά, δεν θα αντέξουν... 

Και σκέφτομαι, ξέρεις κάτι;
Αυτό, είναι το υπέρτατο τεστ αντοχής...

Είναι η τελευταία απέλπιδα προσπάθεια, να μην ανέβουμε επίπεδο...

Οι Δυνατότεροι Θα Αντέξουν.

Σε όλους αυτούς λοιπόν εκεί έξω, που μάλλον μας θεωρούν επικίνδυνους, για να μας τσακίζουν τόσο βάναυσα... 
Έχω Να Στείλω Το Εξής Μήνυμα:

Κάθε μέρα, θα δηλώνω παρών!
Κάθε μέρα, θα είμαστε εδώ! 

Κάθε μέρα, θα σκέφτομαι έστω και για ένα λεπτό θετικά, όση μαυρίλα κι αν ποτίζουν την ατμόσφαιρα.

Κάθε μέρα, θα προσπαθώ για το καλύτερο.
Κι όταν λυγίζω, θα σηκώνομαι.

Και σε αυτό το τεστ, αρνούμαι να συμμετέχω...
Καθώς δεν άνηκα, ποτέ σε κανένα. 

Η ζωή, είναι έξω από όλα αυτά... 
Είναι αμείλικτη... 
Συνεχίζεται...

Και αν είναι να συνεχίσουμε τέσσερις, θα είμαστε μια γροθιά!
 
Σε Αυτή Την Μάχη, Θα Είμαστε Εμείς Νικητές! 

Γιατί το καλό, πρέπει και κάποτε να νικήσει!

Κι αν φτάσω με ένα πόδι μονάχα, το σίγουρο είναι ότι θα έχω την καρδιά μου... Άρα, θα τα έχω όλα!

Καμία δύναμη, δεν είναι δυνατότερη απ' την ψυχή μας! 
Το μόνο που κάνετε, είναι να μας πεισμώνετε...

Γι ‘αυτό ελάτε... Φέρτε, ότι έχετε...

Bring it on !!!

Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2020

Πως Καταργούμε Τον Εγωισμό Μας...

 Παραιτήσου από την επιθυμία να έχεις δίκιο...

Όταν παραιτείσαι από την επιθυμία να έχεις δίκιο, ισχυροποιείς τον δεσμό σου με την Ύπαρξη. Να θυμάσαι ότι το «Εγώ», είναι ένας αποφασισμένος πολεμιστής... 

Πολλοί άνθρωποι διαλύουν όμορφες σχέσεις, από την προσκόλληση στην επιθυμία να έχουν πάντα δίκιο. 

Παραιτηθείτε από αυτή την εγωιστική ανάγκη, σταματώντας τον εαυτό σας, κατά την διάρκεια μιας διαφωνίας και ρωτώντας τον: «Θέλω να έχω δίκιο ή να είμαι ευτυχισμένος;» 

Όταν διαλέγεις την ευτυχία, την αγάπη, την πνευματικότητα, η σύνδεση σου με την Ύπαρξη δυναμώνει. Τότε η Υπέρτατη Πηγή, ξεκινά να συνεργάζεται μαζί σου στην δημιουργία της ζωής, που σκοπεύεις να ζήσεις.

Παραιτήσου από την επιθυμία να είσαι ανώτερος...


Η αληθινή αρχοντιά, δεν είναι να είσαι καλύτερος από τους άλλους. Είναι να γίνεις καλύτερος, από τον παλιό σου εαυτό. Δώσε προσοχή στην δική σου εξέλιξη, διατηρώντας σταθερή την επίγνωση ότι κανένας σ’ αυτόν τον πλανήτη δεν είναι καλύτερος από κανέναν άλλο. Όλοι μας απορρέουμε από την ίδια δημιουργική πηγή ζωής. Όλοι έχουμε αποστολή να αντιληφθούμε την σπουδαιότητα της ύπαρξής μας. Ότι χρειαζόμαστε για να διεκπεραιώσουμε το πεπρωμένο μας, μας είναι διαθέσιμο. 


Δεν μπορείς να προχωρήσεις, όταν θεωρείς τον εαυτό σου ανώτερο από τους άλλους... Παραιτήσου από την ανάγκη να αισθάνεσαι ανώτερος, βλέποντας την εκδήλωση του Θεού σε όλους. Μην υποτιμάς τους άλλους με βάση την εμφάνιση, τα επιτεύγματα, την περιουσία τους και άλλους εγωιστικούς παράγοντες. Τα αισθήματα υπεροχής, οδηγούν σε δυσανασχέτηση, δυσφορία και τελικά, σε αισθήματα εχθρότητας προς τους άλλους. Αυτά τα αισθήματα γίνονται το όχημα, που σε απομακρύνουν περισσότερο από την Ύπαρξη... Ο αποκομμένος πάντα θα κάνει συγκρίσεις.

Παραιτήσου από την επιθυμία να έχεις περισσότερα αγαθά...

Όσα κι αν καταφέρεις ή αποκτήσεις, ο εγωισμός θα επιμένει ότι δεν είναι αρκετά. Θα δεις τον εαυτό σου, να αγωνίζεται διαρκώς και ποτέ, να μην καταφέρνει να φτάσει πουθενά. Η αλήθεια είναι, ότι έχεις ήδη φτάσει στον προορισμό σου και είναι καθαρά δική σου επιλογή, το πώς θα χρησιμοποιήσεις την κάθε τωρινή σου στιγμή. Από ειρωνεία, μόλις σταματήσεις να επιθυμείς περισσότερα, αυτά που επιθυμούσες έρχονται στη ζωή σου.


Η Υπέρτατη Πηγή, είναι απόλυτα ικανοποιημένη με τον εαυτό της... Καθώς παραιτείσαι, από την εγωιστική ανάγκη να έχεις περισσότερα, ενώνεσαι με αυτή την Πηγή. Όταν αρχίσεις να εκτιμάς, όσα συμβαίνουν γύρω σου, αντιλαμβάνεσαι το μάθημα που δίδαξε ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης: «Είναι στο δόσιμο που λαμβάνουμε». Επιτρέποντας στην αφθονία να ρέει προς και μέσα από σένα, εναρμονίζεσαι με την Ύπαρξη και εξασφαλίζεις, ότι αυτή η ενέργεια θα εξακολουθεί να ρέει...

Σταμάτα να αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, σαν την αιτία των επιτευγμάτων σου...

Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να το κατανοήσεις, αν έχεις ταυτίσει τον εαυτό σου με τα επιτεύγματά σου...

Ο Θεός συνθέτει όλη την μουσική, ο Θεός χτίζει όλα τα κτίρια, ο Θεός είναι η Πηγή για όλες τις επιτυχίες σου...

Ωστόσο, μείνε συντονισμένος σ’ αυτή την ιδέα. Όλα προέρχονται από την Πηγή! Εσύ και η Πηγή Είστε ΕΝΑ! Δεν είσαι αυτό το σώμα και τα κατορθώματά του... Είσαι ο Παρατηρητής. 

Να είσαι ευγνώμων, για τις ικανότητες που έχεις συγκεντρώσει... Αλλά να δίνεις όλη την αναγνώριση, στην Δύναμη της Πρόθεσης, που σε έφερε στην Ύπαρξη. 

Όσο μικρότερη ανάγκη έχεις, να αναγνωρίζεις τις επιτυχίες σου και όσο περισσότερο συνδεδεμένος μένεις με την Ύπαρξη, τόσο θα πληθαίνουν τα επιτεύγματά σου... Όταν συσχετίζεις τον εαυτό σου με τα επιτεύγματά σου και πιστεύεις, ότι μόνος σου καταφέρνεις τα πάντα, τότε απομακρύνεσαι από τη γαλήνη και την χάρη της Υπέρτατης Πηγής.

Παραιτήσου από την ανησυχία να δημιουργήσεις ένα καλό όνομα...


Η φήμη σου, δεν εξαρτάται μόνο από σένα... Εξαρτάται και από την αντιληπτική ικανότητα των άλλων, όπου εσύ δεν έχεις καθόλου τον έλεγχο... Αν μιλήσεις σε τριάντα ανθρώπους, θα αποκτήσεις τριάντα διαφορετικές απόψεις για σένα...


Σύνδεση με την Πηγή της Ύπαρξης Σημαίνει, να ακούσεις την καρδιά σου και να διαμορφώσεις την συμπεριφορά σου, σύμφωνα με αυτό που η εσωτερική σου φωνή σου λέει, ότι είναι ο σκοπός σου εδώ... 

Αν έχεις υπερβολική ανησυχία, για το πώς θα σε αξιολογήσουν οι άλλοι, τότε αποσυνδέεσαι, από την δύναμη της πρόθεσης και επιτρέπεις την γνώμη των άλλων να σε οδηγεί. 

Έτσι λειτουργεί το «εγώ» σου στην πράξη... Είναι μια ψευδαίσθηση, που μπαίνει ανάμεσα σε σένα και την δύναμη της πρόθεσης... Δεν μπορείς να προχωρήσεις, αν Αποσυνδεθείς από την Πηγή της Δημιουργίας και νομίσεις, ότι ο σκοπός σου είναι να αποδείξεις στους άλλους, πόσο ισχυρός και ανώτερος είσαι, και ξοδεύεις όλη την ενέργεια σου, προσπαθώντας να δημιουργήσεις μια μεγάλη φήμη, ανάμεσα σε άλλα «εγώ»...

Κάνε οτιδήποτε, σου υπαγορεύει η εσωτερική σου φωνή... Συγκεντρώσου στον σκοπό σου, αποστασιοποιημένος από το αποτέλεσμα και ανέλαβε την ευθύνη για τον χαρακτήρα σου. 

Άσε τους υπόλοιπους να διαφωνούν, για το καλό σου όνομα... Δεν έχει να κάνει με σένα. 


( Άννα από τον Λίβανο)


Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2020

Κάθε Σκέψη Μετράει . . .

H επιστήμη αρχίζει να συνειδητοποιεί την αρχέγονη γνώση των σαμάνων, των θεραπευτών και των πνευματικών δασκάλων, που βασίζονταν στις μοναδικές πνευματικές ιδιότητες του μυαλού, για την επούλωση σωματικών και ψυχικών τραυμάτων... 

Το σώμα μας αποτελείται από κύτταρα και σε αυτά, πρέπει να δώσουμε προσοχή, όταν απαιτούμε κάτι από αυτό.

Πολλοί ερευνητές όπως ο Δρ. Bruce Lipton, έχουν δείξει ότι οι σκέψεις μας συνειδητές ή ασυνείδητες, επιδρούν στο σώμα μας και στο DNA μας. 

Ιδιαιτέρως, οι αρνητικές σκέψεις και οι λανθασμένες πεποιθήσεις, επιταχύνουν διαδικασίες, που βλάπτουν το σώμα. 

Τα καλά νέα είναι ότι ο θετικός εσωτερικός διάλογος και η άνευ όρων αγάπη για τον εαυτό μας, μπορούν να κάνουν θαύματα.
Κάθε Σκέψη Μετράει . . . 

Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε, είναι να μην δίνουμε αρκετή προσοχή, στις σκέψεις που κάνουμε... 

Τα κύτταρά μας ακούνε, τις αρνητικές σκέψεις του εσωτερικού μας διαλόγου, κάθε στιγμή... καθημερινά. 

Έχουν την ικανότητα να αποθησαυρίζουν τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις προηγούμενες εμπειρίες μας και τίποτα από αυτά δεν χάνεται, αν δεν δώσουμε εντολή εμείς, να λησμονηθεί...

Αντιθέτως, κάθε σκέψη μετράει... που σημαίνει, ότι όλη η στοργικότητα και η ενθάρρυνση που δίνετε στον εαυτό σας, και όλα τα θετικά λόγια και οι δημιουργικές σας σκέψεις απορροφούνται από τα κύτταρά σας. 

Τα λόγια και οι συχνότητες της σκέψης, έχουν την ικανότητα να αναπρογραμματίσουν ακόμη και το DNA.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε ένας εγκέφαλος, που υποστηρίζεται από ένα ασήμαντο και επουσιώδες σώμα, αλλά ένα εξαιρετικά ευφυές ον. 

Κάθε μέρος της υπόστασής μας, έχει την δική του συνείδηση και η επίγνωση αυτή, μας βοηθάει να επουλώσουμε τα τραύματά μας.

Τα Θετικά Λόγια Θεραπεύουν Το Σώμα . . .

Για να αναπτύξουμε μια σεβαστή και στοργική σχέση με τον εαυτό μας, το σώμα μας, τα όργανα και τα κύτταρά μας, πρέπει να δούμε την εκπληκτική αλληλεξάρτηση, όλων αυτών μέσα μας. Το πρώτο βήμα είναι, να μπορέσουμε να ακούσουμε το σώμα μας μέσω του διαλογισμού. Ας αρχίσουμε λέγοντας φωναχτά «Σ’αγαπώ»!

Η Therese Wade, δίνει τις εξής πρόσθετες συμβουλές:

Προσεγγίστε το σώμα σας με γνήσια συμπόνια, κατανοώντας ότι αποτελείται από ενσυνείδητα κύτταρα, που βιώνουν συναισθήματα.

Δημιουργήστε μια βάση εμπιστοσύνης με το σώμα σας, μέσω θετικών εσωτερικών συνομιλιών, σχετικά με την αμοιβαία επιθυμία να συνεργαστείτε και να ξεπεράσετε την ασθένεια που σας ταλαιπωρεί.

Επιτρέψτε μεταπτώσεις στην συνομιλία, χρησιμοποιώντας διαφορετικές σκέψεις και λέξεις, που προκαλούν αυθόρμητα εξευγενισμένα συναισθήματα.

katohika.gr

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2020

Έξωδιαστασιακός Χώρος: Ο «Κόσμος» Πέρα Από Τις «Αισθήσεις»... (Μην το χάσετε!)

 Εδώ και αρκετά χρόνια, ακούω, διαβάζω και μελετώ όπως και οι περισσότεροι από τους αναγνώστες, για την ζωή πέρα από το δικό μας πλανήτη… για εξωγήινη νοημοσύνη και για επισκέπτες από το διάστημα… Τον τελευταίο καιρό όμως, η κατάσταση αυτή έχει ξεπεράσει κάθε όριο φαντασίας, αγγίζοντας την ομαδική παράκρουση… Μάλιστα, αρκετά από τα σχόλια ήδη αναφέρονται σε αυτό που συζητιέται, με ένταση και αγωνία έξω στο διαδίκτυο, σε βιβλία, σε παρέες, σε κοινωνικούς σχηματισμούς, ακόμη και σε υπό ίδρυση εκκλησιαστικά σχήματα. 

Για τον λόγο αυτό σήμερα, αποφάσισα να σας πάρω να κάνουμε ένα ταξίδι.

Ένα ταξίδι πέρα από τον αισθητό κόσμο που γνωρίζουμε, έτσι ώστε να προσπαθήσουμε να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα, από μια διαφορετική οπτική… Με στόχο, να μπορέσουμε στο τέλος να βάλουμε κάποια πράγματα σε μια σειρά τέτοια, η οποία θα μας απαλλάξει σιγά-σιγά από εμμονές και φόβους, που έχουν μπει στη σκέψη μας και αδυνατούν να ξεκολλήσουν από εκεί… Εμμονές, οι οποίες δείχνουν να έχουν μπει μέσα στη συνείδησή μας, με τέτοιο τρόπο, ώστε να μας αφήνουν να χειραγωγούμαστε, από όποιον αντιλαμβάνεται το αδύνατο αυτό σημείο μας… Την ολική υποβολή μας, σε θέση παντελούς αδυναμίας…

Διότι αυτό συμβαίνει… 

Οι περισσότεροι, για λόγους που μέρα με την ημέρα θα σας γίνονται περισσότερο γνωστοί, αφήσατε τον Εαυτό σας, να μπει σε μια θέση αδυναμίας τέτοια, που τώρα σας φαίνεται αδύνατο, να μπορέσετε να αναλάβετε την ευθύνη της ζωής σας, αφήνοντας τη δυνατότητα αυτή, σε κάποια άλλα όντα, υπερφυσικά, εξωγήινα και θεϊκά… 

Πριν ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι μας, σας λέω ότι σήμερα θα βγούμε εντελώς από τα σώματά μας… και ο λόγος που θα το κάνουμε, είναι για να απαλλαγούμε για λίγο από τις αισθήσεις μας… Τις πέντε αυτές αισθήσεις μας, που σκοπός τους είναι να αλλοιώνουν την πραγματική εικόνα που υπάρχει από πίσω, και να μας παρουσιάζουν όλο αυτό που αισθανόμαστε σαν πραγματικό, μόνιμο και αισθητό κόσμο…

Για να το κάνουμε όμως αυτό, θα πρέπει να πάμε πέρα από την τρίτη διάσταση… Όχι όμως στην τέταρτη, ούτε στην πέμπτη, μιας και οι δύο αυτές ανήκουν στο αόρατο μέρος του αισθητού μας κόσμου… 

Σήμερα, θα κάνουμε ένα νοητικό άλμα και θα περάσουμε σε χώρους πέρα από αυτόν… Θα μπούμε μέσα στο Αιθερικό, θα διαπεράσουμε τις διαστάσεις και θα φτάσουμε στο Ενεργειακό Πεδίο, πέρα από το χώρο της 5ης διάστασης, έτσι ώστε να έχουμε θέαση σε όλο το σύμπαν… Και από την θέση αυτή, θα αρχίσουμε να πλησιάζουμε το πλανητικό μας σύστημα… Το πλανητικό σύστημα, που στη συνείδηση του σύμπαντος, φέρει το όνομα του Κεντρικού του Άστρου… του Ήλιου του… Που στην συνείδησή μας είναι καταγεγραμμένο σαν «Απόλλων», κι ας αποφεύγουν όλοι να του δώσουν αυτό το όνομα, πλέον σήμερα…

Ναι αγαπητέ αναγνώστη… σήμερα θα ακολουθήσουμε την διαδρομή, που ακολουθεί ο Εαυτός μας, η ψυχή μας, πλησιάζοντας το πλανητικό σύστημα, που ζουν τα σώματά μας... 

Το πλανητικό μας σύστημα, το οποίο κανονικά θα μπορούσε να φέρει το όνομα Απόλλων συνολικά, λαμβάνοντας το όνομά του, από το όνομα του ήλιου του… του κεντρικού του ενεργειακού πυρήνα… 

Για να αρχίσουμε να επικοινωνούμε, θα πρέπει πρώτα να διαγράψετε από την μνήμη σας, ότι εικόνα έχετε για το σύμπαν μας… Τα πάντα… Διότι όλα αυτά που έχετε, είναι ότι έχουν καταγράψει οι αισθήσεις σας γι αυτό… Έχετε δηλαδή τις πληροφορίες μέσα από το σώμα σας, το οποίο είναι μέρος και κύτταρο ενός πλανήτη… Ενός πλανήτη μάλιστα, εντελώς ιδιόμορφου όπως θα δείτε…

Η νέα εικόνα, που σας καλώ να αποκτήσετε για λίγο σε αυτό το ταξίδι, είναι πρώτα απ' όλα του Αιθερικού Πεδίου... Του Πεδίου «Φορέα» των Πεδίων…

Είσαστε λοιπόν ο Εαυτός σας, η ψυχής σας, ένα μικρό ενεργειακό πεδίο, που εκπορεύεται και πηγάζει από την Πηγή των Πάντων, με την οποία επικοινωνείτε συνεχώς… Επικοινωνείτε, όχι μόνο με την Πηγή σας όμως, αλλά με τα πάντα στο σύμπαν… και ταξιδεύετε προς την περιοχή που βρίσκεται η Γη, ο πλανήτης μας… 

Λίγο πιο έξω από τον κόσμο μας όμως, υπάρχουν και οι άλλες διαστάσεις όπως η Έβδομη, η οποία είναι για το σύμπαν που υπάρχουμε, η Διάσταση της Αρχειακής-Πληροφορίας… κάτι σαν ένα σκληρό δίσκο του δικού μας σύμπαντος… Από εδώ λαμβάνουμε όλοι τις πληροφορίες, για τα Αρχεία των Δημιουργημάτων… Όσα γνωρίζουμε και όσα αγνοούμε για τις ιδιότητες και την φύση, όλων όσων δημιουργούνται... εδώ βρίσκονται… 

Όλα τα Αρχεία –Πληροφορίες, οι οποίες συγκεντρώνονται εδώ, με σκοπό να αξιοποιούνται τόσο από την Πηγή, όσο και από τους «Δημιουργούς»… Ένας ενεργειακός χώρος, ο οποίος είναι δυνητικά προσβάσιμος σε όλους…

Η θέαση από εδώ λοιπόν, περιλαμβάνει τα πάντα, όσων βρίσκονται στις μικρότερες διαστάσεις… Έτσι έχουμε την ευκαιρία, να στραφούμε προς τον χώρο που ζούμε σαν σώματα και να τον αντιληφθούμε αστραπιαία ολόκληρο… 

Μόνο που εδώ, θα κάνουμε λίγη ώρα να τον περιγράψουμε… 

Το Πεδίο λοιπόν, που αντιλαμβάνεστε για ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα, είναι ενιαίο και αμοιβαία αλληλεπιδράσιμο… Όλοι αυτοί οι πλανήτες, που εμείς βλέπουμε με τα τηλεσκόπια μίλια μακριά ο ένας από τον άλλον, μέσα στο Αιθερικό, είναι ένα Όλον… και για να αρχίσουμε να προσδιορίζουμε κάθε ένα ξεχωριστά, θα πρέπει σχεδόν να εισέλθουμε μέσα σε κάθε πεδίο, το οποίο όμως είναι πάντα αναμεμειγμένο, με τα των υπόλοιπων πλανητών και ποτέ οριοθετημένο με αποστάσεις κενού, όπως, το αισθανόμαστε εμείς με τις αισθήσεις μας…

Η ψυχή, δηλαδή ο Εαυτός μας, μπορεί να έχει θέαση από το επίπεδο εκείνο που συζητάμε, ή να μπει μέσα σε κάθε πεδίο (πλανήτη) και να αλληλεπιδράσει δυναμικά μαζί του, σαν μέρος του… Αν το κάνει όμως αυτό, πρέπει να περάσει μέσα του και να «φορέσει» ένα ενεργειακό κάλυμμα, μέσα από το οποίο θα αντιληφθεί το σύμπαν… 

Τι συμβαίνει δηλαδή… Εμείς, θεωρούμε, ότι οι κάτοικοι κάθε πλανήτη πέρα από την Γη, έχουν πυκνά και υλικά σώματα, περίπου όπως τα δικά μας… Έτσι παρουσιάζονται από τους περισσότερους… Περίεργα μεν σώματα, με διάφορα σχήματα, αλλά σώματα με μορφή… Για παράδειγμα, οι ερπετοειδείς σαν ερπετά ή οι Ολύμπιοι σαν άνθρωποι ή περίπου έτσι…

Όμως η εικόνα που έχουμε για αυτά, παράγεται μονάχα από τις αισθήσεις που υπάρχουν στη Γη… Οι αισθήσεις δηλαδή, που γνωρίζουμε εμείς σαν όραση, αφή, όσφρηση, ακοή και γεύση, είναι ιδιότητες του γήινου σώματος μονάχα… Το έχετε ποτέ σκεφτεί αυτό; 

Διότι, ο κάθε πλανήτης έχει εντελώς διαφορετικές ιδιότητες πεδίου και εντελώς διαφορετικές αισθήσεις, το σύνολο των οποίων στο σύμπαν είναι άπειρο… Για παράδειγμα ας πούμε, στον πλανήτη Άρη, η αίσθηση της γεύσης είναι άγνωστη… Μπορεί να υπάρχει όμως η (ανάλογη) αίσθηση της ανάφλεξης ή στον Ερμή η (ανάλογη) της σύναψης. που σε μας είναι χωρίς νόημα και για αυτό ανύπαρκτες…

Στον κάθε πλανήτη δηλαδή, οι αισθήσεις που μπορεί να έχει ένα σώμα, είναι εντελώς διαφορετικές από κάποιον άλλον…

Και φυσικά η φύση και οι ιδιότητες του ίδιου του σώματος, είναι τόσο διαφορετικές, που ακόμη κι αν μας τα έδειχνε κάποιος, θα ήταν δύσκολο να τα «δούμε», μιας και θα ήταν δύσκολο, να τα αναγνωρίσουμε σαν τέτοια… Αυτό σημαίνει ότι για παράδειγμα στον Άρη, τα σώματα θα μπορούσε να φέρουν μια εντελώς διαφορετική μορφή, η οποία να μοιάζει σε μας, ας πούμε, με σφαιρίδια… Για να έρθει όμως, ένα τέτοιο ον από τον Άρη εδώ, θα πρέπει πρώτα να «βγάλει» το εκεί σώμα του και ερχόμενο εδώ, να «φορέσει» ένα άλλο διαφορετικό, το οποίο να είναι συμβατό με του δικού μας πλανήτη… Διότι το κάθε πλανητικό «σώμα» της κάθε οντότητας, μπορεί να υπάρχει σαν τέτοιο, μόνο στο ενεργειακό πεδίο του συγκεκριμένου πλανήτη, στον οποίο υπάρχει… Όπως και το δικό μας σώμα των ανθρώπων… μπορεί να υπάρχει, μονάχα κοντά και μέσα στο ενεργειακό πεδίο της Γης…

Για να αρχίσει να γίνεται κατανοητό όλο αυτό εδώ, θα πρέπει να προσθέσω στη συζήτηση την επιστήμη της Αστρολογίας - η οποία για λόγους που έχουμε προαναφέρει σε άλλα άρθρα - έχει αποκοπεί, από την συνολική Αστρονομία ως περιττή… Όμως, η έννοια του «Μηδέν Άγαν» είναι αυτό ακριβώς… Η θεώρηση κάθε πληροφορίας, ως μη περιττής… Διότι, ενώ η Αστρονομία εξετάζει την φύση των άστρων - από τους φυσικούς νόμους της Γης - η Αστρολογία τα αντιλαμβάνεται ως ενεργειακά πεδία… αλλά εξοστρακισμένη όπως είναι από την επίσημη επιστήμη, παραμένει φιμωμένη και αόρατη, ανίκανη να μας δώσει τις απαραίτητες πληροφορίες, οι οποίες, θα μας βοηθήσουν να συνάψουμε μια ολοκληρωμένη σκέψη…

Όμως, θα ήταν πραγματικά σημαντικό να ρωτούσατε έναν αστρολόγο, να σας δημιουργήσει ένα αστρολογικό χάρτη, για κάποιον κάτοικο του πλανήτη Άρη… Διότι τότε, θα αναγκαζόταν να αναλογιστεί, την επίδραση της Γης πάνω του… γιατί οι περισσότεροι από μας πια, έχουμε κάποιες πληροφορίες για την φύση των πλανητών στο ζώδιό μας… Όσο και να το αρνούμαστε, όλοι καταλαβαίνουμε σε γενικότητες, τι σημαίνει η επίδραση του Κρόνου, ή του Δία ή του ανάδρομου Ερμή στις ζωές μας… Και αυτό το κάνουμε διότι κάποιος μας είπε, για τις ιδιότητες του κάθε πλανήτη… Αλήθεια όμως, υπάρχει κάποιος αστρολόγος, που να έχει διερωτηθεί για την επίδραση του δικού μας πλανήτη, στους άλλους δίπλα… Αμφιβάλω… διότι για να το κάνει αυτό, θα πρέπει να το δει, από το επίπεδο του Αιθερικού και όχι του σώματός μας…

Μπορείτε να σκεφτείτε δηλαδή, πως μπορεί να μοιάζει η Γη μας, από μια περιοχή σαν εκεί έξω;

Για να σας βοηθήσω, ο πλανήτης μας είναι ο πλανήτης της πύκνωσης… Η πύκνωση δηλαδή είναι για την Γη, ότι η επικοινωνία για τον Ερμή… Η πύκνωση, που έχει σχέση με την έλξη και την απώθηση… ιδιότητες, που εκτός του αισθητού κόσμου, κρατούν τον πλανήτη μας εντελώς «μη αισθητό»… 

Η ψυχή δηλαδή, στην ενεργειακή περιοχή του πλανητικού μας συστήματος, αλλά έξω από τον πλανήτη μας, αντιλαμβάνεται την Γη, σαν κάτι ενεργειακά αόρατο… «μη υπάρχον»… τίποτε…

Διότι η ενεργειακή έλξη και απώθηση, τον αφαιρεί εντελώς, από το πεδίο σαν πληροφορία… Η πύκνωση της ενέργειας είναι τόση, που τον εξαφανίζει σαν ενεργειακή θέση… Και το ενεργειακό αρνητικό που δημιουργεί, εξισορροπείται από την ισοδύναμη απώθηση, όπου στο τέλος τον κάνει ενεργειακά «μη υπαρκτό»... 

Κατανοεί τώρα ο αναγνώστης τι εννοούμε, όταν λέμε τόσο καιρό, τον πλανήτη μας «μη υπαρκτό»;

Εννοούμε, ότι από εκεί έξω, πριν μπει μέσα στον χώρο του η κάθε ψυχή, τον αντιλαμβάνεται σαν να μην υπάρχει…

Και τότε; Πως καταλαβαίνει τελικά, ότι κάτι υπάρχει εκεί και αποφασίζει να μπει, και να ενσαρκωθεί σε σώμα; Πως αντιλαμβάνεται η ψυχή, την ύπαρξη ενός μη υπάρχοντος κόσμου, αλλά αποφασίζει να συμμετέχει σε αυτόν; 

Αγαπητέ αναγνώστη, αν έχεις διαβάσει τα άρθρα μου και τις αναρτήσεις, τότε θα έχεις καταλάβει στο σημείο αυτό, ότι η ψυχή το μόνο που αντιλαμβάνεται, έτσι ώστε να αποφασίσει να μπει μέσα στον κόσμο μας, είναι την παρουσία των άλλων ψυχών… Χωρίς να μπορεί να τον αντιληφθεί ως πληροφορία, επικοινωνεί με τις ψυχές που υπάρχουν μέσα του ενσαρκωμένες… Αντιλαμβάνεται ότι στο σημείο του ενεργειακού χώρου, υπάρχει ένας αόρατος χώρος, όπου μέσα του υπάρχουν ψυχές… Πως το αντιλαμβάνεται αυτό; Από το Αρχείο της Δυαδικότητας και της αλληλεπίδρασης, επικοινωνεί με τους «άλλους», που βρίσκονται μέσα… 

«Βλέπει» ενεργειακά τον εσωτερικό τους πόνο, τον φόβο, τα πάντα, όσα μπορούν να μεταφραστούν σε εκείνη, με ενεργειακό τρόπο… και αποφασίζει ελεύθερα να μπει…

Κάθε ένας όμως, που αποφασίζει να μπει στον ενεργειακό χώρο του πλανήτη Γαία, για να μπορέσει να αντιληφθεί τι συμβαίνει μέσα του, θα πρέπει να «ντυθεί» με ένα υλικό σώμα… Ένα σώμα, που παίζει τον ρόλο σκάφανδρου επικοινωνίας… Κάθε υλική μορφή δηλαδή, με κεφάλι, πόδια, κλπ αποτελεί σώμα, που χρειάζονται οι ψυχές ή τα ατομικά ενεργειακά πεδία, για να επικοινωνήσουν με τον αισθητό πια κόσμο και να προστατευθεί από το υπερβολικά «βαρύ» ενεργειακό πεδίο πύκνωσης… Από την στιγμή που «φοράνε» οι ψυχές το σώμα, ο κόσμος μετατρέπεται αυτόματα, από «μη αισθητό» σε «αισθητό»… Όλα όσα πριν αντιλαμβανόταν σαν ενεργειακά πεδία, πάνω στο γενικό πλέγμα του Αιθερικού, τώρα τα βλέπει και τα αισθάνεται ξεχωριστά, σαν μορφές πυκνωμένες σε ύλη, που ανάμεσά τους υπάρχει κενό… 

Αυτόματα όμως, χάνει και την αίσθηση της έννοιας της «ψυχής» και «Εαυτού» που είχε, και αρχίζει να αναπτύσσει, τις γνωστές πια πεποιθήσεις…

Έτσι, εισέρχεται μέσα και αρχίζει να ζει τις ζωές της… Όμως, η «βύθιση» μέσα στον «χρόνο» δημιουργεί ταυτόχρονα, όλες τις ζωές που θα ζήσει… Δηλαδή, ενώ σε μας φαίνονται γραμμικά - η μία μετά την άλλη - που ίσως να μεσολαβούν και χρόνια αρκετά ή αιώνες μεταξύ τους, η ψυχή τις δημιουργεί, στην τέταρτη διάσταση παράλληλα… Όλες μαζί, ταυτόχρονα για εκείνη… 

Για να το αντιληφθείτε αυτό που σας λέω, θα σας δώσω ένα παράδειγμα… 

Έστω, ότι βρίσκεστε σε ένα παραλιακό σημείο και κοιτάτε το ηλιοβασίλεμα, για ένα περίπου λεπτό… Ύστερα, σας ζητώ να γράψετε ένα κείμενο, όπου να περιγράψετε όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματα που βιώσατε, καθώς το παρατηρούσατε… ένα κείμενο που να περιέχει 1000 περίπου λέξεις… Πόση ώρα λέτε να κάνετε; Ίσως και μία ώρα, μέχρι να το ολοκληρώστε… Το ίδιο συμβαίνει με τις ζωές μας… 

Μόλις η ψυχή, «βυθιστεί» στην πέμπτη και στη συνέχεια στην τέταρτη διάσταση, δημιουργεί αυτόματα, όλο το φάσμα της ζωής της εδώ…

Για τα σώματα όμως είναι διαφορετικά… Διότι μόλις εισχωρήσει στον αισθητό κόσμο και φορέσει το σώμα της, αυτό θα της παραχωρήσει μερικά χρόνια γραμμικής ζωής και ύστερα είναι αναγκασμένη, να γυρίσει σελίδα και να συνεχίσει σε καινούριο σώμα, που σε μας φαίνεται καινούργια ζωή και μετά πάλι τα ίδια… 

Ενώ δηλαδή σε μας, φαίνεται να περνά από ζωή σε ζωή γραμμικά, η ψυχή τις ζει ταυτόχρονα όλες, αλληλεπιδρώντας με όλες… 

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα… Πάρτε πέντε μικρά φλιτζανάκια του καφέ και γεμίστε τα με νερό, διαφορετικής θερμοκρασίας το κάθε ένα… Το ένα 4ο C, το άλλο 10ο C, 30ο C, 55ο C και 80ο C… δηλαδή, από παγωμένο μέχρι πολύ καυτό… Τώρα σχηματίστε με αυτά, ένα μικρό κύκλο και βυθίστε ταυτόχρονα μέσα σε κάθε ένα, τα πέντε δάκτυλά σας του δεξιού σας χεριού… ένα δάκτυλο σε κάθε φλιτζανάκι, ταυτόχρονα την ίδια στιγμή… Τι θα σας συμβεί; Κάθε δάκτυλο, θα νιώσει εντελώς διαφορετική θερμοκρασία το κάθε ένα, εσείς όμως θα νιώσετε, το ολικό και ενιαίο σύνολο της βύθισης… Κάθε δάκτυλο στο παράδειγμά μας, είναι και μια διαφορετική ζωή μας, μια διαφορετική εμπειρία… Το χέρι όμως ολόκληρο, είναι ο δικός μας Εαυτός...

Καταλαβαίνω, ότι είναι σχεδόν αδύνατο να το αντιληφθείτε πως συμβαίνει, αλλά θα πρέπει να θυμηθείτε, ότι η τέταρτη διάσταση είναι ενιαία… Είναι όλα εκεί... είναι ο χωρικός χρόνος και μονάχα εμείς - δηλαδή τα σώματά μας - τα αντιλαμβανόμαστε σαν ξεχωριστές στιγμές του γραμμικού χρόνου…

Αν υποθέσουμε λοιπόν, ότι κάποιος από μας που ζει στο σήμερα του 2013 μ.Χ. έχει ζήσει και στην Ατλαντίδα και την Λεμουρία για παράδειγμα, αυτό σημαίνει ότι ζει κι εκεί αυτή την στιγμή παράλληλα… Τόσο παράλληλα, που οι γραμμικές ζωές του, επικοινωνούν με τον ίδιο Εαυτό… την ίδια ψυχή… παράλληλα… και εδώ και στην Ατλαντίδα και στη Λεμουρία (για το συγκεκριμένο παράδειγμα)… 

Μπορεί να αρχίσει ο κάθε αναγνώστης να αντιλαμβάνεται τι σημαίνει όλο αυτό; Μπορεί να αναλογιστεί τώρα ο κάθε αναγνώστης, τι σημαίνει αλήθεια η φράση: «ενώνομαι με τον Εαυτό μου;» Μπορεί να αντιληφθεί ο αναγνώστης, την ύψιστη σημασία της αποκωδικοποίησης των πεποιθήσεων, με σκοπό την ένωση του Εαυτού μας, σε μια Ενιαία Ολότητα;» Μπορεί τώρα ο αναγνώστης μας να κατανοήσει, τι είναι αυτό που μάθαινε τόσα χρόνια με λάθος τρόπο, για όλα αυτά που μιλάμε; 

Διότι η συνολική αυτή αντίληψη, όλων όσων εκθέτουμε σε τόσα άρθρα εδώ μέσα, οδηγεί στην συνειδητοποίηση, μιας εντελώς διαφορετικής εικόνας, για την ζωή και τον κόσμο... από αυτή που δίδασκαν, οι πνευματικές σχολές μέχρι σήμερα… 

Και αυτό διότι πρώτον, η μέθοδος που ακολουθούσαν ήταν αδύνατον να περάσει τις πεποιθήσεις και δεύτερον, χωρίς την διαπέραση αυτή, είναι αδύνατον να φτάσουμε στη σύνθεση της ψυχής μας… του Ανώτερου Εαυτού μας…

Διδάσκουν αιώνες τώρα, με πολλούς τρόπους και μεθόδους, για την διαδοχική αναζήτηση της κάθε ζωής, ενώ η απάντηση έρχεται μόνο μία φορά… 

Μονάχα, μέσα από την συνάντηση με τον Εαυτό μας…

Όμως, είχαμε μείνει στην είσοδο του ενεργειακού πεδίου μας - δηλαδή της ψυχής μας - στον αισθητό κόσμο, μέσα από το σώμα μας… και είδαμε ότι αυτό που ταξιδεύει στο Αιθερικό, δηλαδή πέρα από την 5η διάσταση, είναι το ενεργειακό πεδίο μόνο και όχι το σώμα. 

Μιας και είναι αδύνατον, για οποιοδήποτε «σώμα» που ζει σε κάποιο πλανήτη, να εισέλθει σε άλλο κόσμο, ως έχει… Απλά αδύνατον… Κι αυτό διότι το κάθε σώμα, ανήκει στο ενεργειακό πεδίο του πλανήτη του… Κι αν το πάρεις, για να το μεταφέρεις έξω από τον πλανήτη, τότε το σώμα «κουβαλάει» μαζί του και την ενεργειακή του σύνδεση με τον πλανήτη, στον οποίο δημιουργήθηκε… Αυτό που υπάρχει δηλαδή στον Εξω-Διαστασιακό Χώρο, είναι μονάχα Ενεργειακά Πεδία και όχι, υλικά σώματα και αντικείμενα… 

Είναι άτοπο επίσης, να θεωρούμε οτιδήποτε αντίθετο, διότι, η έννοια του υλικού όπως το γνωρίζουμε, έχει νόημα μόνο στο χώρο του δικού μας πλανήτη την Γη… Αυτό, μπορεί να φαίνεται παράξενο και εκτός φυσικών νόμων, αλλά θα πρέπει επίσης να γνωρίζουμε, ότι οι φυσικοί νόμοι του σύμπαντος που αντιλαμβανόμαστε, μελετούμε και μετρούμε, ισχύουν μόνο για μας εδώ μέσα… για τον αισθητό χώρο, που μετρούν οι αισθήσεις μας… Ακόμη και οι κβαντικοί νόμοι, ισχύουν κατά ένα μέρος μόνο, διότι αποτελούν τον ενδιάμεσο χώρο και μονάχα οι νόμοι, που ισχύουν αποκλειστικά - για τον χώρο πέρα της 5ης διάστασης - μπορούν να γίνουν κατανοητοί, στον Έξω Διαστασιακό χώρο που συζητάμε…

Τι σημαίνει αυτό λοιπόν; Πρώτα από όλα σημαίνει, πως οτιδήποτε υλικό κυκλοφορεί στο διάστημα, και γίνεται αντιληπτό σαν μορφή και σχήμα από εμάς εδώ, είναι μόνο γήινο… 
Γιατί το λέμε αυτό; 

Διότι, οι κάτοικοι των άλλων πλανητών, είναι αδύνατον να δημιουργήσουν κάτι, που οι ιδιότητες, η μορφή, το σχήμα και η φύση του, έχει νόημα μόνο στον δικό μας πλανήτη… 

Αν αποφασίσουν να μας πλησιάσουν άλλοι πολιτισμοί, αυτό μπορεί να γίνει μόνο, σε ενεργειακή μορφή … Σε μια τέτοια μορφή όμως, θα τους είναι πολύ δύσκολο να εισχωρήσουν μέσα στην Γη, λόγω πυκνότητας της ύλης μας… 

Αν τελικά αποφασίσουν και το κάνουν, και εισχωρήσουν μέσα στον κόσμο μας με κάποια μορφή, αυτό αυτομάτως τους καθιστά τρομερά ευάλωτους, διότι κατά την διέλευση τους από την 5η και 4η διάσταση και την τελική τους είσοδο στην 3η, η ροή της συνειδητότητας τους, αφαιρεί μέρος της μνήμης (πληροφορίας) την οποία όμως καταγράφει μέσα της… 

Φτάνουν δηλαδή τελικά εδώ, σε μια εντελώς ασταθή μορφή ή γίνονται πλάσματα της Γης όπως εμείς… Ακόμα και οι μεταβάσεις μέσω διαστασιακής (Αστρικής) Πύλης, είναι μεταβάσεις που ελέγχονται από τη Γη, μιας και συμβαίνουν εντός του χώρου της 4ης διάστασης… Μια μετάβαση από την 7η διάσταση, απ' ευθείας στην 3η είναι εκτός ορίων… αδύνατον να συμβεί, να διαπεράσουμε μια ολόκληρη διάσταση, χωρίς να επιδράσουμε με αυτή… 

Έξω από τον κόσμο μας φυσικά και υπάρχουν πολιτισμοί, αλλά είναι αόρατοι σε μας και βρίσκονται αποκλειστικά σε ενεργειακή κατάσταση…

Η έννοια της ύπαρξης υπερόντων, δηλαδή επισκεπτών στη Γη, από ένα πολιτισμό ερπετοειδών ή οτιδήποτε άλλο, ενός άλλου πλανήτη είναι εντελώς άτοπη… έως αδύνατη… είναι εκτός νοήματος… Διότι παύουν να είναι υπερόντα… Από την στιγμή που πήραν μορφή στο χώρο μας, αποτελούν είδος ανθρώπου, με άλλη μορφή… δηλαδή ενός είδους ζώου, το οποίο μπορεί να είναι τόσο επικίνδυνο, όσο ένα λιοντάρι ή ένας βόας αλλά τίποτε περισσότερο… Αν μάλιστα, αποφασίσουν να διασταυρωθούν με τους ανθρώπους, τότε αποτελούν τους γνωστούς κλώνους, οι οποίοι είναι επίσης ευάλωτοι από την ανθρωπότητα… 

Υπάρχει όμως περίπτωση, να έχουν εισέλθει ποτέ μέσα στην Γη τέτοιοι πολιτισμοί; Φυσικά και υπάρχει… Από την στιγμή που εισέλθουν όμως, ξεκινούν από το μηδέν και αυτοί… Ξεκινούν και κατασκευάζουν τεχνολογία ή φεύγουν πάλι έξω από τον χώρο μας… 

Δηλαδή, ή συμπεριφέρονται στο ανθρώπινο επίπεδο ή επιστρέφουν στο ενεργειακό… 

Η απάντηση στην ερώτηση αν μπορούν να μας βλάψουν από εκεί έξω, είναι «όχι χωρίς την δική μας θέληση»

Η θεωρία, ότι μπορούν να απορροφούν ενέργεια από την ανθρωπότητα, είναι αληθινή; Ναι, είναι αληθινή…

Διότι η ανθρωπότητα, χάνει μόνη της ενέργεια από την διαδικασία των πεποιθήσεων και την φοβική στάση για τα πάντα γύρω… Τότε, πως μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση; Είναι δυνατόν να μας βοηθήσει, κάποιος από έξω εκεί; Είναι δυνατόν, να μπουν κάποιοι πολιτισμοί και να αναλάβουν την κατάσταση, ώστε να μας βοηθήσουν; 

Η απάντηση είναι, «όχι όπως το εννοούμε εμείς»… αυτό είναι «εκτός νομοτέλειας του χώρου» και αδύνατον να συμβεί… Διότι, από την στιγμή που κάποιος εισέλθει για να βοηθήσει τον άνθρωπο, γίνεται κι αυτός άνθρωπος και ακολουθεί όλη την διαδικασία, μέχρι να μπορέσει να κατανοήσει τι συμβαίνει… Και μόλις καταφέρει να το κάνει, αντιλαμβάνεται ότι είναι αδύνατον να συμβεί, χωρίς την βούληση των άλλων… 

Υπάρχουν όντα που έχουν έλθει στη Γη, για να βοηθήσουν τις ψυχές που υπάρχουν εδώ μέσα; Φυσικά… Όλοι εσείς… Αυτός είναι ο κύριος λόγος, που εισέρχεται μια νέα ψυχή μέσα… Διότι ο κόσμος αυτός γίνεται υπαρκτός και αντιληπτός, μόνο από την παρουσία των ψυχών μέσα του… Έτσι, όσοι πλησιάζουν ή μένουν απ έξω, απορροφώντας την ενέργεια, που απωθείται την στιγμή που πυκνώνει ο πλανήτης περισσότερο, ή «βουτούν» μέσα για να βοηθήσουν…

Ας ανακεφαλαιώσουμε λοιπόν, τι είπαμε σήμερα… 


Είπαμε ότι ο χώρος πέρα από την 5η διάσταση, είναι καθαρά και απόλυτα ενεργειακός… Ο κάθε πλανήτης αποτελεί άλλο κόσμο και οι ψυχές, μπορούν να τον επισκέπτονται ενεργειακά… Η θέαση του δικού μας πλανήτη στο Αιθερικό είναι αδύνατη, διότι είναι μη ανιχνεύσιμος, δηλαδή μη υπαρκτός λόγω πύκνωσης, και η μόνη δυνατότητα εντοπισμού του, γίνεται με την παρουσία των ψυχών, οι οποίες τον μεταβάλλουν σε αισθητό… 

Αυτός είναι και ο λόγος, της «απαραίτητης» παρουσίας των ψυχών μέσα του, από τις Αδελφότητες όπως έχουμε πει… Το κάθε πλανητικό σύστημα, είναι χώρος ανάπτυξης ψυχών και έχει όμως τις δικές του ιδιότητες και φυσικά νόμους και αισθήσεις… έτσι είναι αδύνατον κάποιο σώμα ενός πλανήτη, να μεταβεί σε άλλον ως έχει… Η οποιαδήποτε μετάβαση, μπορεί να γίνει μόνο έξω από τις πέντε διαστάσεις, δηλαδή ενεργειακά. 

Η ζωή είναι μια, η οποία φαίνεται σε μας εικονικά σαν πολλές… 

Οι ζωές που αποφασίζουμε να ζήσουμε στον πλανήτη, μας συμβαίνουν παράλληλα όλες μαζί και όχι γραμμικά, όπως τις αντιλαμβανόμαστε και η αντίληψη της ένωσή τους συμβαίνει, μέσα από την σύνθεση του Εαυτού μας, σε μια ολοκληρωμένη ενότητα…

Τότε και μόνο τότε, κάθε ζωή που ζει ο κάθε ένας, αλληλεπιδρά με την άλλη που έζησε αυτόματα, σαν μια οντότητα μέσα στον χρόνο… 

Οι πεποιθήσεις δηλαδή, είναι το φράγμα που εμποδίζει τον άνθρωπο να συνθέσει τον Εαυτό του και να αντιληφθεί τον λόγο, που υπάρχει μέσα στον αισθητό κόσμο, ο οποίος είναι η αλληλεπίδραση με τα πάντα… 

Ο κάθε πολιτισμός που υπάρχει έξω από τις πέντε διαστάσεις, μπορεί να εισέλθει στο δικό μας κόσμο, κάτω από προϋποθέσεις, οι οποίες τον καθιστούν όμως, όμοιο σχεδόν με τον άνθρωπο, αν όχι περισσότερο ευάλωτο… 

Οι μόνοι που μπορούν πραγματικά, να βοηθήσουν την ανθρωπότητα να ξεπεράσει τα δεινά της, είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι, μέσα από την σύνθεση του Εαυτού τους, ώστε να θυμηθούν τι συμβαίνει και να αντιληφθούν την μεγάλη εικόνα, που κρύβεται πίσω από τις μάσκες των πεποιθήσεων του αισθητού κόσμου…

Κατανοώ ότι ένα κείμενο σαν αυτό, είναι αρκετά δύσκολο να γίνει κατανοητό, στις λεπτομέρειές του από την πρώτη στιγμή… Όμως είναι καιρός, να πάψουμε να επαναλαμβάνουμε έννοιες, χωρίς να τις κατανοούμε… 

Είναι αδύνατον να δεχθούμε, να συνεχιστεί η χρήση τέτοιων όρων, όπως «Αισθητός Κόσμος», «Μη Υπαρκτός Κόσμος», «Πέμπτη Διάσταση», «Μετενσάρκωση», «Εξωγήινοι πολιτισμοί», «Ολύμπιοι Θεοί», «Ερπετοειδείς», «Βοήθεια Από Υπερόντα», «Ανέλιξη», «Ανώτερος Εαυτός», χωρίς να κατανοούμε τι ακριβώς λέμε, εννοούμε, και τελικά συνειδητοποιούμε…

Τα μέλη της ανθρωπότητας, θα πρέπει επιτέλους να αναγνωρίσουν την δική τους δύναμη και οντότητα - αυτόνομα και μοναδικά - ώστε να αρχίσουν να αποβάλουν από πάνω τους, κάθε είδος πεποίθησης, που τους καθιστά αδύναμους και υποτελείς… 

Ο καιρός, που η ανάγκη ενός ηγέτη ήταν επιτακτική για τις μάζες, έχει περάσει… και τώρα ο κάθε ένας από εμάς, έχει μια υποχρέωση και μόνο… Να ανακαλύψει αργά αλλά σταθερά, τον ηγέτη, τον δάσκαλο, τον βοηθό, τον υποστηριχτή ή την ίδια του την ανάγκη μέσα του, αλληλεπιδρώντας με τα πάντα γύρω ισοδύναμα... Εδώ και Τώρα…

Αλκιρέας
(Συνεχίζεται…)


diogeneis.blogspot.com